CHAPTER 10 - Obsidian Temple
Unti unti kong iminulat ang aking mata ng mapansin na tumigil na ang kabayo sa pagtakbo. Ramdam kong hinigit ni Curtis ang tali. Tumigil kami sa isang malaking templo. May malaking gate rin ito. Makalawang. Halos kasing taas ng isang 3rd floor building.
It was huge and dark, like it had been forgotten by time. Its tall towers reached up to the sky. The stone walls were cracked and worn. There were also graves scattered around the area which made it a little creepy. Agad akong napalunok. I've got a bad feeling about this place.
While looking around, I felt Curtis' presence on my back. He whispered some words on my ears. "Scared, really?" His sexy voice almost sounded like a mock. I was about to talk when he got off on the horse without me! "H-Hoyy!" King started to walk towards the open, old gate. Nataranta ako!
I don't know how to control this horse!
Where did that bastard go?! I gulped while looking at Hestia's horse.
It keeps walking and eating dead grass around. It listens to that bastard but it's not listening to its master. Really? I sweatdrop.
I gesture my hands. "Go go. I'll rest." His brows furrowed slightly at my response, but after a moment, he chose to ignore it.
His followers all bowed their heads respectfully toward me before following Adelion into the temple. I sighed, watching them leave. His words weren't too different from "back off while I'm minding my business."
I'm really an eyesore in his eyes.
Habang pinapanood kong ngumunguya si King ng tuyong damo sa lupa, biglang napansin ko ang isang pigura ng lalaki sa di kalayuan. Isang lalaki ang lumabas mula sa gilid ng kagubatan.
Gray hair, green eyes.
Half-naked. Matipuno ang kanyang pangangatawan-malalaki ang mga masel sa braso, dibdib, at tiyan. At walong pandesal.
Maamo ang kanyang mukha ngunit matalim ang kanyang mga titig.
May malaking tattoo sa kaliwang bahagi ng kanyang dibdib.
Kayumanggi ang kanyang balat. Magulo ang kanyang gray na buhok.
Matangos ang ilong, at ang mahahaba niyang pilikmata ay halos bumagay sa berde niyang mga mata.
Mapula ang kanyang mga labi at higit sa lakad perpekto ang hugis ng kanyang mukha.
Suot niya ang dalawang pares ng itim na guwantes at may shoulder armor siya sa kanang balikat. Nakapantalon siyang itim na bahagyang kupas, at nakasuot ng brown na boots.
I flinched a little when I met his gaze.
It was just a glance, for some reason, I felt electricity run through my body.
It's Old Hestia's emotions again. "H-Hey wait!"
Kita kong lalampasan ako ng lalaki upang pumasok ng templo ngunit pinigilan ko sya.
Nang mapatingin sa direksyon ko. Binigyan nya ako ng blankong tingin bago nagbigay pugay sya sakin bago muling tinangkang umalis.
Hindi niya ako tinawag na Your highness o Third Princess, na karaniwang ginagawa ng iba.
Kahit nga si Adelion na may sama ng loob sa akin, nirerespeto parin ako.
Marahil ay hindi siya aware sa tunay ko na estado.
Pero bakit sya magbibigay pugay kung di nya alam na prinsesa ako, noh?
"Tsk." nagbalik ako sa reyalidad ng astang aalis na naman sya.
Kitang-kita ko kung paano nangunot ang kanyang noo, at ang matalim na tingin niyang parang sinusuri kung seryoso ba ako. Marahan akong napakagat sa labi, ang hiya at inis na naghalo sa aking dibdib.
Hayop talaga si Curtis. Malalagot sya sakin!
I felt a bit relieved when he offered his hand. "Than---what the..!" But the moment I grabbed it, he suddenly pulled me without any warning! I was off the horse, but I ended up falling into his arms. He was holding my shoulders, supporting my back, and looking intensely into my eyes.
What's wrong with this man?
Wag mo sabihin kalaban na naman ni Hestia?Halos lahat na lang ba ng mga lalaki na mae-encounter ko, galit o may sama ng loob sa akin? I sweatdropped at the thought.
I had to balance myself quickly. Muntik pa nga akong bumagsak! I watch his back as he enters the Obsidian Temple. His words left me even more confused. Like, this is the first time I've met you, dude.
Unless, of course... Old Hestia and him have some kind of history?
Naglalakad ako ngayon sa loob ng templo. Madilim ang loob. At tanging mga apoy na nakasabit sa mga pader ang nagsisilbing liwanag. Curtis was nowhere to be found. I don't know where that bastard goes. Pero hindi naman ako ganon nag-aalala.
Hindi yung nag-aalala na iniisip ng iba, yung pag-aalala na tumakas sya. Which is never mangyayari kasi alam kong di sya tatakas. Hindi nya ako tatakasan. Lalo na't ako lang ang nagiging dahilan para magamit nya ang kapangyarihan nya.
While looking around. May nakita akong pinto sa dulo, mukhang dead end. May liwanag na nanggagaling rito. Kaya't agad akong lumapit. Marahan akong naglakad patungo roon. Pagkalapit ko... Nanlaki ang aking mga mata sa sunod na nasaksihan.
There are so many boys inside. Inikot ko ang mata ko sa paligid.
Ang sahig ng silid ay malupa at marungis.
Ang mga dingding naman, puno ng sinaunang ukit at simbolo ay ngayon natatakpan na ng mga lambat na punit at mga bandilang sira.
Sa gitna ng arena, mga mandirigma ang nag-eensayo.
Sa kaliwang bahagi, ang mga Kabalyero na pawisang nagpupu-push-up.
Sa kanan, ang kalansing ng mga espada ang nangingibabaw.
At sa mas malayo, ang ilan ay nag-aasinta gamit ang kanilang mga pana, habang ang iba naman ay pinapanday ang kanilang mga sandata.
This place... tila mas naging isang lugar hinanda sa pagsasanay kaysa isang banal na espasyo.
They seem like Knights.
So, this is more like a training ground...?
It's making me nervous that he's talking to me in a formal tone. "Uh.. yeah?"
He whispered some words. Hindi naman sa feeling pero parang ako ang pinaguusapan nila.
Palingon lingon kasi sakin yung cute na lalaking binubulungan nya, tas hindi ko alam kung bakit napapangiti pa.
Pagkatapos nila mag-usap, iniwan kami ni Zadir bago lumapit sakin yung kinausap nya.
"Come with me, Your Highness" kahit nagtataka mas pinili ko na lang sumunod.
Dinala nya ako sa isang pinto sa dulo ng training ground. Hindi ko alam kung anong naghihintay sa loob, kaya nagdalawang-isip pa ako habang hawak ang malamig na bakal ng pinto. Nang mabuksan ko ang pinto halos malaglag na ang panga ko sa sunod na nasaksihan.
Red lights.
Amora de vino.
With half-naked males inside cheering and enjoying the music.
Nanlaki ang mga mata ko. Nakaramdam ako ng hiya ng isa-isa silang napatingin ng sabik sa direksyon ko.
Yung iba nanlaki ang mga mata, yung iba parang natuwa pa, tas yung iba nagsikuhan---alam mo yung sinisiko ka ng kaibigan mo pag may crush ka? Ganon.
Napatingin ako sa lalaking nagudlot sakin sa loob ng kwarto. Sya yung binulungan ni Zadir kanina. "I'm Hunter, the vice captain of Obsidian Knights." kanyang papakilala habang nakangiti.
He's extending his hands. Inilahad ko ang kamay para makipagkamay, agad naman nya iyong kinuha pero nagulat ako ng dampian nya ito ng halik, bago ako tiningala at mapusok na nginitian.
Oh ow, I know that look, he seems flirting with me.
He has brown hair and black eyes. Aaminin ko, cute sya pero not my type.
Agad kong binawi ang kamay ko. Lihim kong ipinunas ang aking kamay sa likod bago ako nagclear throat, "Why do I feel like the knights are staring at me?"
taka kong tanong, pag-iiba ng topic. Simula ng pagkapasok ko pa lang sa training ground, pansin ko ang pasulyap na tingin nila sa akin.
Para tuloy akong celebrity. I know Hestia's popular because of her royal status but the way the knights stare seems different.
Ah. I get it.
All the knights here.
They're interested in Hestia.
Maybe if another girl would be in my position, halos hihimatayin na sa kilig dahil gwapo naman talaga si Hunter. Pero not me, mukhang player.
I look in his face, thinking about how I would respond.
I can't use Curtis' name since he's still considered a slave. Maybe... "You want me to bed you?" I acted like Hestia. I grabbed his chin and stared at him, narrowing my eyes as I looked him up and down. Itinaas ko ng kaunti ang baba nya then turn it to the left side.
My smirk grew wider when he flinched a little, he avoided my eye and slowly moved back. Like he became scared after hearing his name. Hindi ko alam ang rangko ni Adelion pero base sa sitwasyon, Old Hestia loves him so much, so I would expected that she would give him some high-ranking position.