CHAPTER 18 KAPATID
? KAPATID? ?
"Arghh! Nang dahil sa'yo hindi pa nahanap si Jayden!"
"So ako ang sinisisi mo?"
"Malamang! Sino bang nag-utos na lagyan ng Bomba ang eroplano? Dba ikaw?"
"You know, you're stúpid! Naniniwala ka naman saakin na hindi ko sasaktan ang Lalaking yun? Kaya ko nga Pinalagyan ng Bomba dahil gusto ko siyang mabura agad sa Mundo"
"You're Crazy!"
"I know"
"Ano bang malaking kasalanan ni Jayden sa'yo bakit mo siya gustong patayin?"
"Inagaw nya saakin ang Lahat, attention, kayamanan at ang dapat na para saakin. Kung hindi lang siya naging Pabida ede sana buhay pa siya ngayon"
"Napakasama mo talaga"
"Bakit hindi ka sumama sa Mahal mong si Jayden pumasok sa Eroplano? Ede sana pareho kayong nasa Langit na. "
Labis ang pagkabahan ng Dalaga dahil hindi nya alam kung paano siya haharap sa mga tao, ni kahit isa wala siyang galos at hindi nagpaparamdam.
Gustohin man nyang sabunutan ang mismong Lalaking kaharap nya ngunit nag kontrol lang siya ng galit.
"Kung alam ko lang na 'yun ang Plano mo edi sana hindi ko pa siya pinauwi"
Napangisi na lamang ang Lalaki sa inasta ng Babae.
"Isusumbo talaga kita sa mga Police upang mabawasan ang Kriminal dito sa mundo!" Aalis na sana ang Babae ngunit nagsalita ang Lalaki.
"Owh poor Samantha, akala mo ba pag sinumbong mo ako, ako lang yung makukulong? Kasali ka rin dahil sa una palang alam mo na Ang Plano ko"
Napatahimik si Samantha sa sinabi ng Lalaki, "so think okay? Kung ako sa'yo tulungan mo nalang akong mapalapit kay Celestine at ang nangyari, kalimutan mo na. "
"Hindi kita matutulungan dahil hindi kami Bati"
"Anong klase kang tao kung kinakalaban mo ang Kapatid mo?" Samantha asked.
"Hindi ko na siya tinuring na kapatid simula nung ang Attention nila ni Mama nasa kanya na"
"I don't care!"
Padabog siyang umalis sa Poder ng Lalaki, habang ang Lalaki naman ay panay tungga ng Wine at ikinuyom ang kamo.
─────────────
"Iho, dahan dahan ka lang sa paglalakad dahil hindi kapa medjo naka recover dahil baka madulas ka " sambit ni Tatay Diego kay Jayden.
"Wag ka pong mag-alala Tay, okay naman ho ako. At pangako kapag maayos na talaga ako, babalik ako rito pagkatapos kong maningil sa May gawa ng pagsabog ng eroplano. Pero hindi pa muna ngayon"
"Matanong ko lang ho, ako lang po ba ang natagpuan nyo?"
"Oo, ikaw lang mag-isa". Napatahimik si Jayden at may iniisip.
"Oh siya. Ano ba talaga ang nangyari sa'yo iho?" Napabuntong hininga si Jayden at tumingin kay Tatay Diego.
······· FLASHBACK
"Sir, tara na po" pag-aya ni Thaliyah saakin, My assistant.
Finally, natapos na rin ang taping namin ngayon. Sabik na sabik na akong Makita ang Asawa at Anak ko.
Hindi na sumabay si Samantha saamin dahil doon lang raw siya sa Kabilang Airplane.
"Sir, let's go inside"
I followed Thaliyah and entered the Plane, but after a few minutes I noticed Thaliyah was restless and looking around.
"Hey, what's wrong?"
"Sir, mag feeling closed na ako ha. Pero para kasing may Hindi maganda akong nararamdaman" Thaliyah said.
"Pagod ka lang, just take a rest okay? Maya-maya pa naman mag landing itong Airplane. "
"Pero sir — " I Cut her off.
"No more buts, pagod lang yan. "
I just let her what he want to do but I was surprised when he suddenly stood up.
I raised my eyebrows.
"May naririnig ba kayo?" She asked, tumahik naman ang Paligid at umiling-iling ang ibang mga kasama namin na nandito.
"Parang may mali talaga e, pakinggan nyo nga ng mabuti"
Namayani ang katahimikan ang buong eroplano, and there tama nga ang sinabi nya parang may mali.
Parang may kung-ano ang tumutunog na malapit saamin. We looked for where the sound came from.
"Sir, A bomb!" Thaliyah Shouted.
"What?"
"Bomba!"
When I looked at what he pointed out, there were only a few minutes left before it exploded, I tried to cut the wire but nothing happened, I planned to throw the Bomb but it got stuck, pilit kong tanggalin pero ayaw matanggal.
"F??k!"
"We have nothing to do, just wear a parachute or Life saver para maligtas tayo" —
I shouted that my companions immediately panicked, I knocked on the Pilot's door several times to tell them but they didn't listen.
Nang ibaling ko ang Tingin ko sa Bomba, 30 seconds nalang ang natira, isa-isa silang tumalon pero nagulat nalang ako ng walang suot si Thaliyah na Parachute of Life saver.
"Fuck? Why did you not wear a— "
"Wala na" I was stunned because of what she said
"Just take this" tatangalin ko na sana ang suot ko pero pinigilan nya ako, "just tell my Cousin, I'm sorry if mauna ako"
"Hey, what are you talking about? Makasama mo pa siya so Ta— "
"Wala ng Oras!". At sa isang iglap lang, I saw myself slowly falling before the plane exploded. Nadaplisan pa ako sa braso ko dahil sa paraan ng pagtulak ni Thaliyah saakin. My tears are falling. At nawalan ako ng malay dahil sa init na dumapo sa katawan ko kasabay ng pagbagsak ko sa Tubig.
——— END OF FLASHBACK
"She saved me" Jayden said and his tears began to fall. "But she died!" Paulit ulit nyang sinisisi ang sarili sa pagkamatay ng pinsan ng kanyang Asawa.
"Iho, naiintindihan kita pero hindi mo pwedeng sisihin ang sarili mo sa pagkamatay nya, siguro may dahilan kung bakit. Kasi lahat naman ng mangyari ay may dahilan" niyakap siya ni Tatay Diego, habang si Laurine naman ay tahimik lang na nakikinig sa kanila.
"May Pamilya kaba?" Tumango si Jayden.
"Balitaan mo sila na buhay ka"
"Hindi pa pwede"
"Bakit?"
"Dahil alam kong nandyan lang sa paligid ang pwedeng gumawa nun saakin"
"Wala kabang alam kung sino ang may-gawa nyan?" Umiling si Jayden.
Matapos ang ilang pag-uusap ay napagpasyahan na nilang kumain ng pangtanghalian.
"Pagpasensyahan mo na Iho ha, ito lang talaga ang makakaya namin sa pang-araw2"
"Okay lang po, walang problema. Ako nga itong nahihiya sa inyo e dahil niligtas nyo ho ako at pinapakain pa"
"Maliit lang na bagay yan"
" Kuya Jayden, narinig ko kayo ni Tatay na nag-uusap. Totoo po bang nag t-taping ka nun?" Tumango si Jayden.
"So ibig sabihin Artista ka?" Gulat na Tanong ni Laurine.
"Sayang naman, Hindi ko makikita o mapanood"
"Why?"
"Wala pong gadgets or kahit Tv man lang "
"Don't worry, ang mga wala dito ay sa susunod meron na, I will also give you a Cellphone"
"Talaga po?"
"Yeah"
"Thankyou po! Pangarap ko talaga ang magkaroon ng Cp"
"Pero matanong ko lang po, may asawa kana po ba?"
"Yes and a Son" Jayden Directly said.
"Sayang, akala ko pa naman magiging akin ka" Laurine whispered.
───────────
"Sigurado kabang aalis kana?" tanong ni Tatay Diego kay Jayden.
"Opo, at wag po kayong mag-alala dahil dalawin ko po kayo rito, at bukas na bukas may mga darating rito na mga gamit at kailangan nyo, magpadala rin ako ng mga foods and fruits"
"Naku, wag na Iho. "
" Wag pong tumanggi sa Blessings, pangpasalamat ko na rin ho yan sa Inyo Tay, dahil kung hindi dahil sa inyo ay wala na ako kaya tanggapin nyo okay?"
"Maraming salamat talaga iho"
"Laurine". Sambit ni Jayden.
"Po kuya?" Mas matanda pa kasi Si Jayden kaya tinatawag nya itong kuya.
"Hanggang sa Muli"
"Goobye ya, take care! Balik kayo rito ha". Sambit ni Laurine habang tinatanaw ang Bangkang paalis na.
" Son, and my Wife, magbalik na ako I will be with you again. Whoever is the mastermind behind all of this circumstances, paniguradong he will pay!
And I Will make their life miserable, like a sh?t! "
" I will make sure you are scared of me and you will never forget this face who will break your fü?kí?g face into pieces. "
Jayden whispered at naikuyom nya ang kanyang mauugat na kamao.
────────────