CHAPTER 30 MICHAELS BIRTHDAY
: ? MICHAEL SYMON'S BIRTHDAY ?
" Happy Birthday baby Michael! " Bati ko sa Anak ko because it's his birthday.
He's one year old now, masayang masaya ako ng makitang masaya ang aking anak.
" Thankyou, Mommy!" Masayang pagpapasalamat nya saakin at hinalikan ko ang kanyang noo.
Yes, marunong na siyang magsalita. it's been 5 weeks since nakulong na si Mattew kaya our life is peace now.
Pero kahit nab?b?lok na siya sa kulungan ay hindi pa rin ako makakampanti, lalo na yung last nyang sinabi na ' kapag buhay pa siya ay walang magiging masaya ' what does it mean?
Pero dibale, alam kong hindi na siya makakatakas sa kulungan dahil habambuhay na siyang makukulong.
"Mommy where is Daddy? "
Galit ang gumuhit saaking puso lalo na kapag naalala ko ang masamang ginawa nya saakin o maririnig ko ang kanyang pangalan.
Galit at takot, Binigyan nya ako ng trauma. Traumang panghabang-buhay kong dadalhin at alam kong hindi basta-basta makakalimutan.
But I need to forget it alang-alang sa katahimikin ng mind ko.
"Hello, Mommy!" Napabalik ako sa ulirat ng niyakap ako ng Anak ko at narinig ko ang kanyang mahinang paghikbi.
"Yes Baby? Why are you crying? " Pag-alala kong tanong. "what happened?" Dugtong kong tanong.
"Kanina pa ako nag asked sa'yo Mommy but you didn't respond" mahinang sambit nya saakin habang nakayakap parin saakin ng mahigpit.
Sa dami ng iniisip ko hindi ko napansin na kinakausap pala ako ng anak ko.
"What did you say again baby? " Tanong ko na lang dahil hindi ko alam anong tinanong nya saakin bago ko pinahiran ang butil ng kanyang luha.
"Where is Daddy? "
"May binili pa saglit ang Daddy mo okay? But don't worry he'll back later. Mm-hmm?" I said at hinalikan ang tungki ng kanyang ilong, bahagya pa siyang tumango saakin.
" Ang cute2 talaga ng Baby ko" sambit ko at kiniliti siya.
"Mommy, enough. Nakikiliti ako hahha " sambit nya and chuckled kaya tinigilan ko na
Since tapos na akong mag-ayos ay inaya ko si Baby Michael na bababa na kami, Nakasuot ako ng kulay Green na dress na hanggang binti ang haba at may cut ito sa gilid na hanggang legs ko.
Nakapusod rin ang aking buhok pero may natirang hindi sinali sa pagkapusod dahil pinakulot ito.
Humarap muna ako sa Salamin, napangiti ako ng makita ang maganda kung mukha, minake-upon kasi ako ng baklang Make-up artist. (S)he even choosed what I wear or my dress dahil ito raw ang nababagay sa make-up ko kaya ito ang suot ko ngayon.
Para akong mag dedebut ngayon. Haha
" Mommy, you're so beautiful and sexy. Mas lalong maiinlove sa'yo si Daddy nyan " hindi makapaniwalang napalingon ako sa sinabi ng Anak ko.
" Thankyou so much baby. you're a Baby pa, pero saan mo nakuha ang word na ' maiinlove ' ? " Hindi nya ako sinagot bagkos binigyan lang nya ako ng matamis na ngiti.
Pero shhshs, kinikilig ako sa sinabi ng Anak ko!
" Let's go, bababa na tayo " I said pagkatapos kong tingnan ang sarili ko sa Salamin.
May ganap na kaunting Celebration sa birthday nya, pagkalabas namin sa pinto, kitang kita ko ang maraming mga guest at mga kakilala ko na masayang nagkukuwentohan.
Ang maranya at malaking Chandelier ay nagbibigay magandang liwanag at ganda sa paligid sabayan pa ang pag kislap nito na animo'y gawa sa bituin.
Matagal na akong nakatira sa Mansion pero ngayon ko lang napansin ang tunay na kagandahan nito lalo na paglabas ko sa kwarto namin ni Jayden ay ang Chandelier agad ang bubungad saakin.
Napangiti ako ng makita ang mga taong makikita mo sa kanilang mukha ang saya
Sa suot palang nila ay alam kong sa mayaman sila nanggaling.
May mga mayayaman at hindi mayayaman ang andito na kakilala at mga kaibigan ni Jayden at kakilala ko rin, lahat ay pwedeng pumunta invited or not.
Nakahawak ako sa Maliit na Palad ni Baby bago kami humakbang pababa ng hagdan.
"Dahan-dahan okay baka madapa ka " pag-alalay ko sa kanya. "Yes Mommy " sagot nya.
Habang pababa ng hagdan randam kong nakatingin saakin ang mga iilang tao na nandito, pakiramdam ko tuloy nagbulong-bulongan sila.
May dumi ba ako sa mukha? Haha.
"Celes " rinig kong tawag sa kung sino man.
Napaangat ang tingin ko sa Lalaking nakatayo at nakatingin saamin habang pababa kami ng Anak ko.
Pakiramdam ko ang tagal kong makarating sa baba. Haha
" You're so Gorgeous " he said at inilahad nya saakin ang kamay nya, tinanggap ko yun at nagpapasalamat.
May kumukuha saakin, saamin ng litrato. Para tuloy akong artista o sikat dahil saakin nakatutok ang Camera.
Nang tuluyan na nga akong makababa ay pumuntay siya ng tayo kay Baby.
" Kamukhang kamukha talaga kayo ng Daddy mo " He said and tap Michael's Head.
"Thankyou Tito " sambit ni Michael.
Dumating rin sina Mommy and Daddy kaya nag blessed ako.
Sinanay ko ang sarili ko na Mommy and Daddy ang itawag sa kanila dahil yun ang saad nila. HHHAA Para sosyal raw.
"Anak, ang ganda mo talaga " bating sambit ni Mommy saakin ganun rin si Daddy, nang makita nila si Baby ay niyakap nila ito't hinalikan at binati.
Binati rin nila si Lance ng makita nila na nasa tabi ko si Lance.
"Happy Birthday Little one!" Sambit ni Daddy kay Michael.
"Happy birthday baby Symon " bati ni Mommy, pagkatapos ay umalis sila sa Harapan namin na ngayon ay dala-dala nila ang Anak ko.
Pero bago sila umalis sa Harapan ko ay ngumisi sila ng kakaibang ngisi pagkatapos nilang tinanong kung nandito na ba si Jayden.
Ganun talaga kapag nandito sina Mommy and Daddy ay halos hindi sila hihiwalay sa Apo nila.
And also, still the parents of Jayden ay hindi makakapunta due to their company.
May mga lumalapit saakin na Guess at binati nila ako, nakipagchikahan saglit.
Since may ilang minuto pa bago magsimula ang event ay umupo muna kami ni Lance sa sofa.
Tumingin ako sa paligid, " cheers?" Sambit ni Lance kaya kinuha ko ang Wine at nakipag cheers sa kanya bago ko 'yun nilagok.
Lance is a Bestfriend of my Husband.
Nakilala ko lang siya dahil nalaman kong tumulong rin siya sa paghahanap saakin.
Tawa nga ako ng tawa sa kanila ng asaawa ko dahil ayaw nya akong palapitin kay Lance dahil nag seselos siya. Haha
I wonder kung bakit ang tagal ni Jayden, kanina pa ako naghihintay sa kanya dahil gusto ko na siyang makita.
Ang tagal nya!
Hannggang sa nagsimula na ang event, tinawag ang pangalan ni Michael para pumunta sa harap at ganun rin ako upang mag bigay ng speech.
Nang matapos akong mag speech kay Michael ay kinantahan namin siya ng Happy Birthday, pagkatapos ay binigyan siya ng mga regalo sa ibat-ibang guest na dumalo.
Tuwang tuwa ang anak ko habang nagpapasalamat, I'm so thankful to God dahil binigyan nya ako ng Anak na marunong magpasalamat , mabait at mapagmahal.
May mga batang nanonood saamin at ang saya saya ng mukha ng pinanood nila ang Clown na nagbibigay aliw at saya sa kanilang mukha.
Pero hanggang sa natapos na lang ang pagsasayahan ng mga Bata ay walang Jayden ang dumating.
May susunod na Games na naman para sa mga Bata at Matatanda, iginala ko ang aking paningin, hinahanap ko siya pero wala parin.
Nagsisimula na akong kabahan at mag-alala sa kanya.
"Mommy, Nakita mo ba ang Asawa ko? ". I asked ng nakalapit ako sa pwesto ni Mommy, umiling siya. " Hintayin mo later baka darating na 'yun "
I have this feeling na para akong nangangamba, I don't know what's happening to me.
Na para bang sa palagay ko ay may hindi magandang mangyayari pero huwag naman sana. kinakabahan ako na hindi ko ma explain.
"Are you okay? " Lance asked. Tumango lang ako sa tanong nya.
Paulit-ulit kong tinawagan ang Asawa ko but he didn't answer his phone, at cannot be reached rin ito.
Sana naman Jayden, safe ka kung asan ka ngayon!
____________
"Mommy, what happened? ". I was panicked ng makita kong umiiyak si Mommy, kinakabahan ako at maluluha na.
"Mommy tell me! What happened? " Tanong ko ng hindi siya sumagot sa tanong ko.
"Daddy, ano bang nangyari? " Tanong ko rin kay Daddy but hindi rin nya ako sinagot.
Pinagtitinginan na kami ng mga Bisita at nagbulong-bulongan.
Tiningnan ako ni Mommy, kitang kita ko ang lungkot ng kanyang mukha pero bakit?
Hinihintay ko ang maging sasabihin nya pero umiyak lang siya. " Mommy, tell me. W-wat's going on! "
"Anak, si Jayden " Ng marinig ko ang pangalan ni Jayden ay mas lalong lumakas ang tambol ng puso ko.
Hindi, mali tong iniisip ko.
"Anong meron sa Asawa ko? Bakit? Bakit ka umiiyak Mom!" Sunod-sunod kong tanong, pero ang sagot nya ay nagpapaguho saakin.
"Si Jayden, naaksidente. W-wala na siya " there, My tears falling down.
Para akong binuhasan ng malamig na tubig sa aking narinig.
Para akong na statwa at hindi makagalaw sa kinauupoan ko. Umiling ako, umiling ako at paulit ulit na sinabi na hindit totoo.
"Mom! Tell me, Hindi yan totoo dba? " Halos pumiyok ang boses ko ng itanong ko 'yun at nabigla nalang ako ng biglang namatay lahat ng ilaw.