Chapter 11 - Ability
Third Person's Point of View
"Ipagpaumanhin nyo na ang bunsong anak ko, royalties. Nagiging mainitin na ang ulo ng anak ko simula noong magising siya na walang maalala." Hinging tawad ng ina ni Ravenia.
Nagsitanguan naman ang iba na tela nauunawaan nito ang kung ano man ang nais nitong iparating.
"Hindi ba talaga nagpapanggap ang iyong kapatid, Robin?"
"True, is she acting or not?"
"God, I'm scared of her stare and grin, even if she smirks it's creeping me out!"
"Yeah, me too."
"You wanna know if she's pretending or not?"
"Yes!" They said in unison.
" Then let's try her right now."
Robin and the other young royalties talked using their telepathy.
"Hey, bitch! What's with you are you really sure that you don't know us?" Panimula ng prinsesa ng apoy.
"Sweetie, words." Aniya naman ng inang reyna ng apoy na may pagbabanta sa boses. Nag-peace sign naman ito sa kanyang ina.
Napatingin muli siya sa prinsisa at nasalubong nito ang mata ng prinsesa na nakatingin din pala sa kanya.
Blankong tingin lamang ang ipinukol sa kanya ng prinsesa at bumalik sa pagkain kaya naman nairita ito.
Kaya dahil sa inis nito ay kinuha niya ang bread knife at binato niya ang dalagang prinsisa.
Labis naman ang gulat ng lahat dahil sa ginawa nitong pagbato ng bread knife sa kumakain na prinsisa.
Pero mas nabigla sila ng biglang tumigil ang binatong bread knife sa prinsisa. Gulat sila dahil ngayon lamang nika nakitang gumamit ito ng kapangyarihan.
Napanganga na lamang ang mga royalties sa nakita. Tiningnan naman ng walang buhay na mata ni prinsisa Raven ang mga royalties at ganoon na lamang sila nagulantang nang biglang umikot ang matulis na bread knife at lumipad papuntang direksyon sa prinsisa ng apoy.
Bago pa man sila makapag react ay tumarak ang bread knife malapit sa may puso.
Nagimbal naman ang lahat dahil dito. Ang iba naman ay kinilabutan. Hindi nila kaya maisip na kayang gawin ito ng prinsisa.
Agad namang napapunta sa direksyon ng prinsisa ng apoy ang mga magulang nito. Pati na rin ang iba ay natakot at nag-aalala dahil sa sinapit ng prinsisa.
Kitang-kita kung paano nagsilabasan ang mapupulang dugo ng prinsisa ng apoy. Napatingin naman sila sa prinsisa ng tubig.
Huminto naman ito sa pagnguya at nilapag ang kutsara't tinidor at pinasadahan ito ng tingin. Tumagilid ito para umalis.
"The fuck, Raven! Pagkatapos mong gawin ito, you'll just-" hindi na natuloy ang sasabihin ng isang prinsisa ng bigla itong tumingin sa kanila.
"We're not close. Stop calling me with my name. I am a princess. You are in my territory. Anything I want to do, I am free to do so." Ani niya.
"A-Anak... H-Hindi ka na n-namin k-kilala. H-Hindi ka nama-" Hindi naman natapos ang sasabihin ng reyna ng tubig. Ang ina ni Ravenia ng putulin ito ng prinsisa.
"Of course. You don't know me. You never layed an eye over me." Ani niya.
"And yes, don't do stupid. You might not be able to see the sunrise if you play with me with this shining blades." Malamig na tugon ng prinsisa at tumalikod at umalis.
Dumaan naman ang sakit sa mukha ng reyna. They're guilty. Simula noong nawala ang kakambal ni Raven, napabayaan niya si Raven.
"Ako na ang hihingi ng paumanhin, Queen Fleumie. Sana'y mapatawad mo ang aking mahal na anak. Hayaan mo't kami na ang bahala sa kanya." Aniya naman ng hari.
Buti na lamang ay naagapan kaagad ang prinsisa ng apoy. Dahil kung hindi manganganib talaga ang buhay nito.
Seeing princess Raven acting like that made them realize that she really change. A terrifying change.
Looking at her face that there is no guilt, or any emotions, just blank, empty, nothing... Only her dead and cold eyes that staring at them make them got afraid to approach the princess.
Kung dati ay nagagawa nilang kawawain ang prinsisa ngayon paramg napakaimposible na.
Lumalaban na siya at ang masaklap pa ay tila wala itong pake kung sino ang mapapatay niya.
King Romellio Zaifous Alcantara's Point of View
Matapos ang nangyari kanina ay pumunta kami sa meeting room para mapag-usapan namin ang nangyari kanina.
Hanggang ngayon ay hindi pa rin ako makapaniwala sa ginawa ng aking anak. Hindi naman siya ganito noon.
Parang hindi ko na anak ang kaharap namin ngayon. She change. I don't know if I'll be happy or not. Simula noong mawalan siya ng ala-ala ay hindi na namin siya nakitang ngumiti.
She never calls us fathers, mothers or even her brothers... She prefers to call us based on honorifics.
My daughter, what have I done?
Her words keep popping out of my mind. What she said earlier made me realize that I have been so unfair to her.
Her words made me realize, me being an awful father. Imbes na alagaan ko ang anak ko at mahalin, tinulak ko siya palayo.
I-I am just eaten by madness and anger dahil sa pagkawala ng kakambal niya, pero hindi ko naman namalayan na magiging ganito pala kami.
Subrang tagal bago ko pa marealize ang mga pinaggagawa ko-namin sa kanya. I am such an irresponsible father!
"Hon? Are you ok? " Napatingin naman ako sa asawa ko. I let out a sigh and face her. "I am fine, hon. Don't worry." I said and smile to reassure her.
No one can really make my heart beat so fast but my only wife, Ravenillie Cryptia Alcantara.
"Ehem!" Napatingin naman kami sa tumikhim. "Geez, you old geezers. Stop that, ang lalandi ninyo!" Mapanuyang asar ng kaibigan kong hari na si Light.
Ang hari ng Lightning. We're all friends. Mga bata pa lamang kami ay magkakaibigan na kaming mga hari't reyna.
Nagkakakilala kami noon dahil sa mga magulang naming magkakaibigan din. At sa lahat ng royalties, ang kagaya ni Light ang nag-iisang Light Amadious Lembeirg.
Na isang may dugong bughaw but not acting like one when we're alone. Not exactly alone kasi kasama yung mga kaibigan namin.
He let out this kind of attitude of his if he is comfortable from the people around him.
"Anyways, let's talk about your daughter. Zaifous." Pagkuha ng pansin sakin ni Fladios.
Alam kong galit ito nang dahil sa nangyari. Nag-iisang anak lang ni haring Fladios at reyna Fleumie si Princess Flamedreia kaya mahal na mahal nila ito.
Hindi na kasi pa magkaka-anak ang reyna kaya maswerte sila't nabiyayaan sila ng mga bathala ng isang anak na babae.
Lagi na lang kasing nakukunan ang reyna dahil sa mga nangyaring laban dati rati noong mga crown prince at crown princess pa lamang kami.
Dahil doon ay namimiligro ang buhay nang reyna tuwing magbubuntis ito dahil maaaring pareho silang mawala ng kanyang dinadalang sanggol sa sinapupunan.
Kaya nga labis silang nagsaya noong matagumpay na naipanganak ang prinsisa. Kaya seguro ganito lumaki ang bata, they are spoiling her too much, kaya ganito lang kapangit ang ugali nito.
— TO BE CONTINUED —