Chapter 32 - Begging Her
Third Person's Point of View
"R-Raven, anak. Please help us. Help our Kingdom, help our people, help the Aertheia." Nagsusumamong saad ng ina ng itinakdang napiling tagapagligtas ng mundong Aertheia.
"Hindi ba't sa mata ninyo ay mahina ako?" Sarkastikong tanong niya sa ina niyang reyna.
Pagak naman itong tumawa at nagsalita muli.
"What would be my reason to help you and this fucking world?!" Galit nitong sigaw sa kanyang ina habang umiiba ang kulay ng kaniyang mata.
"Princess Raven, we begged you. Please, help our land! Ikaw lang ang makakatalo sa ating mga kalaban. Ikaw ang itinakda at makapangyarihan pa sa lahat ng namumuhay rito sa Aertheia!" Pangungumbinsi naman ng isang high priest.
"I'm already done helping this world, high priest." Malamig na pahayag ng prinsisa na mas lalong ikinanlumo ng mga nilalang na nakakarinig sa kanya.
"Mahal na prinsisa. Nakikiusap ako sayo alang-alang na rin sa mga mahal mo sa Buhay at pati na rin sa iyong nasasakupan!" Pilit na pangungumbinsi pa nito.
Mas lalo lamang namula ang kulay ng mata ni Ravenia dahil sa galit.
"Mahal sa buhay?" Tanong niya gamit ang mahina ngunit malamig na boses.
"Matagal ng patay ang mahal ko sa buhay, high priest." Pagak na pagkakasabi nito habang pinipigilan ang luhang nagsisipatakan.
Lahat ng nakarinig sa sinabi ng prinsisa ay nagtaka.
'Patay? Hindi ba't buhay pa ang hari at reyna? Maging ang mga nakakatandang kapatid nito ay buhay pa.' yan ang mga nasa-isip nila.
"What are you talking about, lil sis? We're still here!" Sigaw ni Robin.
"Mahal na prinsisa, nawala man sayo ang isa sa mga mahal mo sa buhay, andirito naman ang iyong ina't ama, maging ang iyong mga nakakatandang kapatid." Mahabang pahayag ng high priest.
"Shut up!" Malakas at galit na sigaw ni Ravenia.
"Hindi mo-ninyo naiintindihan ang naramdaman ko!" Pagpapatuloy niya.
"Princess -"
"I said shut up!" Sigaw niya muli.
"Don't fucking expect me to protect this world and its people from the ruins when they ruined my sister's life first!" Galit na panunumbat niya habang walang emosyon na nakatingin sa kanila.
Mas lalong naguluhan ang lahat dahil sa sinabi niya.
"You begged me para iligtas ang bawat nilalang rito-ang Aertheia?! Huh?! Ne-kahit isa nga sa inyo, walang promotekta sa kanya! Lahat kayo! Lahat kayo pinahirapan siya! Wala man lang ni isa sa inyo ang nagmagandang loob para tulungan ang kapatid ko!"
"Ano bang punagsasabi mo, Raven?!" Naiinis na sigaw ng nakakatandang kapatid niya na si Rome Rolan, ang unang Prinsipe ng Aquateria.
"Matagal ng wala si Ravenia, matagal na siyang patay kung siya man ang tinutukoy mo!" Naiinis na sigaw ni Prince Raiden.
"Kaya ba paulit ulit ninyong sinaktan ang kapatid ko ng dahil doon?! Hindi niya kasalanan iyon! Kasalanan iyon ng pinakamamahal nyong ampon na kapatid!" Galit ba galit nitong sigaw at nagpakawala ng ice blades na hindi naman agad naiwasan ng prinsipe.
"Raiden!" Sabay na sabay na sigaw ng mga royalty ng bigla na lang itong bumulagta dahil sa kapangyarihang binitawan ni Ravenia.
"I was always alive." Malamig na dugtong ni Ravenia.
Everyone felt chills not because of the cold wind but because of the princess' hoarse voice.
"W-What d-do you mean?" Robin asked habang na-u-utal pa.
Ravenia smirks at his ramarks.
"Talagang wala kayong paki-alam sa kanya 'no? You can't even tell the difference." She coldly stated.
Everyone felt stiffened. Like they are realizing something.
This girl in front of her is not their princess, not their sister, not their daughter and their niece.
But if she's not Raven? Who is she?
That is all questions na laman ng utak nila.
"What the hell are you saying?—" Hindi na natapos ang sasabihin ni Rome ng pinutol ito ni Genesis.
"Who are you?" He curiously asked.
"You're not her." Dagdag pa nito.
That made Ravenia smirk sinfully. A playful smile plastered through her thin lips.
"What do you mean, prince Genesis? Is she not our sister?" Robin asked.
Nagsisimula na siyang kabahan.
"Sharp, as I expected." She playfully said but the coldness in her voice didn't fade.
"You're right. I. Am. Not. Her." She said emphasizing that she's not Raven.
"I-If you are not m-my daughter... Then where is she?! W-Who are you?!" Nanginginig at naiiyak na Reyna ng Aquateria Kingdom.
"Anong ginawa mo sa kapatid namin?!" Sigaw ng ikatatlong Prinsipe ng Aquateria.
"Kayo, anon ginawa n'yo sa kapatid n'yo?" Balik na tanong ni Ravenia habang may mapaglarong ngiti ngunit kita ang patay na mata nito na may kunting luha?
Lumuluha ang malamig na prinsisa na ito?
At dahil na rin sa tanong ni Ravenia ay natahimik ang kanyang mga nakakatandang kapatid dahil alam nila kung paano nila sinaktan, at pinahiya ng paulit-ulit.
"HAHAHA HAHAHAHAH
HAHAHAHA HAHAHA HAH" Malakas at tunog demonyo nitong tawa.
"Anyways, my beloved family. Let me introduce myself. Ravenia Celestial Alcantara, is the name. Nice to meet you." She playfully said.
Labis naman ang gulat sa mga mata ng lahat ng nakarinig sa rebelasyon ni Ravenia.
"I-I'm possible!" Ani naman ni Robin. Halatang hindi makapaniwala.
"How? I know the one who I rescued is Raven!" He argued.
"Yes, it was my twin. Raven you rescued." She said coldly.
"But..."
"Only her body, not her soul."
Napasalampak at namutla sya sa nakalap niyang impormasyon.
"D-Does that mean..." Hindi na natulog ang sasabihin ni Robin ng agad namang sumabat si Ravenia.
"The moment she was pushed in that high cliff by your beloved Francheska, she's already dead!" Galit na sigaw ni Ravenia.
"My twin died yet you... Any of you never give her a justice! You even believe that Duskveilian bitch!" Sigaw niya sabay pakawala ng malakas na enerhiya.
"Anak..."
"Don't call me that! The moment you neglected my twin, I already cut ties with you! Kaya hindi mo na ako anak! Wala ka ng anak na nagngangalang Raven Crystal at Ravenia Celestial!" Mahabang pahayag niya.
"Ravenia, anak... I know you hate us." Sa ilang pagkakataon Ravenia cut what she wants to say.
"Cut the act. I know you'll just beg me to save the Aertheia." Casual na pagkasabi niya.
"Dream on, Your Majesties. I won't do anything. I'll just watch this world slowly vanish." She coldly said and laughed maniacally.
All of them, lose their hope.
Upon giving up entirely. A gold light suddenly appear.
"Ravenia." Dinig nilang tawag sa prinsisa na Ang boses ay nagmumula sa gintong liwanag.
They all become shock when the gold light form into a human form.
What's more important is that human figure becomes someone they don't expect.
She's wearing a neat plain white dress with a golden lining, at ito ang tunay na Raven. Ang kakambal ni Ravenia.
"Ravenia, my sweet twin sister..." Tawag ng isang babae gamit ang maingat at mahinhin na boses nito.
"Ate Rav, why is your psychí here?" Agad na ani ni Ravenia at nagmadaling tumakbo sa paroroonan nito.
(Translate: "psychí" means "soul" in Greek language)
"My twin, ain't I told you do not seek revenge from my death?" Mahinhin na tanong niya kay Ravenia.
Hindi naman nakasagot si Ravenia. Bagkos ay nanatili lang itong mahigpit na nakayakap sa kanya.
"Mahal ko. Batid kong galit ka sa kanila dahil sa ginawa nila sa akin. Ngunit isipin mo rin sana yung mga inosente na madadamay.
Ang kinabukasan ng mga paslit na Aertheian. At ang mga susunod pa na henerasyon.
I know, when you got my memories you started to them mostly our family. I didn't say to forgive them but at least set aside those hatred for now and save the world from ruins." Mahabang saad ni Raven sa kapatid.
Ngunit kahit ano pang gawin I sabihin niya alam niyang bato na ang puso ni Ravenia. Lalo pa at ginamit niya ang emotional detachment chant that can makes a person don't feel any feelings and emotions.
"Ravenia..."
Humiwalay na sa pagkakayakap si Ravenia sa kanya at tinignan siya nito sa mata.
"Why would I think of them? Their parents, ancestors are sinners. And some of them may be part of the ones who bullied, harassed and tortured you.
Do you know the feeling of thinking about you being bullied, tortured, harassed, and humiliated in front of everyone making my blood boil. " Mahabang litanya niya sabay tingin sa mga kapatid nitong lalalki.
"Especially to those royalty. I badly wanna kill them even if they are my brothers." Dugtong nito.
Napayuko naman sila because of guilt. Raven get her attention.
"Ravenia please. Ako na ang nagmamaka-awa sayo. Iligtas mo sila. You are the choosen one. The guardian of Aertheia. Nasakamay mo ang kapayapaan ng mundo." Mahabang aniya ni Raven.
But Ravenia hesitate. She doesn't want to but she needs to. She knows her responsibility. Even though she doesn't want to do it but she will do it for her sister.
"Ravenia, alam kong galit ka sa kanila. If you don't want to do it for them, then do it for me. Please?" Nagluluhang paki-usap ni Raven sa kapatid.
"Of all people. Why it has to be you? You're so innocent, fragile and with a golden heart but why it has to be you need to die? Bakit kahit patay ka na sila pa rin ang iniisip mo?" Mahinang aniya naman ni Ravenia habang nakayuko.
Slowly her eyes got wet from her tears.
She's crying!
Ravenia is crying!
"Because we were born to protect oor world, Ravenia. Tapos na ang misyon ko dito, kaya ikaw naman. Panahon na para tapusin mo ang dapat mong tapusin." Malambing at masuyong sagot niya.
With a heavy sigh Ravenia looked at the people then in to her sister.
"Okay. I'll do it." She said making all felt relief.
Ravenia's cold eyes landed on the outside's chaos. Every kingdom's soldiers are fighting with the Duskveilian.
—TO BE CONTINUE —
— 1 chapter left.