CHAPTER 64 #5
Napalunok si Natalia habang mahigpit na pinipisil ang kanyang mga kamay.
"Is she going to be alright?"
"We will do everything we can. But we need the equipment immediately."
Napakunot ang noo ni Cayena nang marinig ang sinabi ng healer.
"Cesarean section?"
Hindi pamilyar sa kaniya ang salitang iyon. Hindi iyon isang paraan ng panganganak na ginagamit sa kaniyang mundo.
"Ano ang cesarean section?" agad na tanong ni Cayena, halatang naguguluhan.
Nagkatinginan ang mga healer.
"It is a procedure from another world," paliwanag ng isa. "Instead of allowing the mother to deliver the baby naturally, we will have to carefully open the abdomen and remove the child directly."
Lalong kumunot ang noo ni Cayena. Wala siyang kaalam-alam na matagal nang namamalagi sa mundong holmeia ang ilan sa mga Erenhal at marami na silang natutunang bagong kaalaman at pamamaraan mula sa mundong iyon.
"Another world?"
Tumango ang healer.
"We learned about the procedure from the knowledge Prince Lapileon and King Drakkon brought from Holmeia. It is not something commonly practiced, but given Rassia's unstable mana, it may be the safest option we have."
Tumikhim ang isang healer.
"Forgive me, Princess. But we need to prepare immediately," dagdag niya. "Every second matters."
The half-Erenhal healers immediately disappeared from their sight, using their vampire speed to retrieve everything they needed. Sa bilis ng kanilang pagkilos, ilang sandali lamang ang lumipas bago sila muling nagbalik, dala na ang lahat ng kagamitan na kanilang kakailanganin.
Si Drakkon ang magsasagawa ng procedure, habang si Lapileon naman ang kanyang magiging assistant. Pareho silang nanatiling kalmado sa kabila ng kritikal na kalagayan ni Rassia.
Nagsuot sila ng malinis na puting medical gowns, gloves, at face masks bago lumapit sa operating table. Sa paligid nila, ang mga healer ay abala sa paghahanda ng mga kagamitan at pagsasaayos ng silid.
Drakkon glanced at the prepared instruments before looking at Lapileon.
"Scalpel."
Agad itong iniabot ni Lapileon sa kanya.
"Sterile cloth."
Lapileon quickly handed it over.
"Check her pulse."
Isang healer ang agad na sumunod at sinuri ang pulso ni Rassia.
"Still elevated, Your Highness."
Drakkon nodded. "Keep monitoring it. Tell me immediately if it changes."
"Yes, Your Highness."
"Lapileon, prepare the anesthesia."
Agad na inihanda ni Lapileon ang kinakailangang gamot at maingat na ibinigay ito sa healer.
"Anesthesia ready."
"Good. Make sure she remains stable."
Tumango si Lapileon bago muling inayos ang mga kagamitan sa kanyang tabi.
Drakkon looked at Rassia. "Little Red, listen to me. We're going to do everything we can to keep you and the baby safe. You need to stay as calm as you can."
Rassia was exhausted, barely able to keep her eyes open. Drakkon then turned back toward Lapileon.
"Monitor her mana."
Lapileon immediately focused on the mana surrounding Rassia.
"It's still unstable."
"I expected that. If it surges again, tell me immediately."
"I will."
"Forceps."
Lapileon handed him the requested instrument.
"Clamps."
Another instrument was immediately placed into Drakkon's hand.
"Good."
The room fell into a tense silence as the two doctors continued working together.
Drakkon would ask for each instrument he needed, and Lapileon would immediately place it in his hand without hesitation. They had worked together for centuries, and their coordination was almost effortless.
"Vitals?"
"Stable for now."
"Mana?"
"Still fluctuating, but it's not surging."
Drakkon nodded. "Then we continue."
Lapileon remained beside him throughout the entire procedure, watching Rassia's condition and assisting whenever Drakkon needed him.
Neither of them allowed fear to show on their faces.
Because they both knew that inside that room were two lives depending on them.
When they finally finished, a tiny cry suddenly filled the room.
For a moment, everyone fell silent.
Bahagyang ngumiti si Lapileon habang nakatingin sa sanggol. His tired expression softened as he heard the little cry echo through the room.
"I knew it... it's little Vincarion."
Bahagyang ngumiti si Rassia nang marinig niya ang pag-iyak ng kanyang anak.
Nakapikit pa rin ang kanyang mga mata at halos wala na siyang lakas, ngunit nananatili pa rin siyang may malay. Sa kabila ng matinding pagod, malinaw niyang naririnig ang bawat boses sa paligid niya.
"Its a boy, Little Red," saad ni Drakkon, at umalingawngaw sa silid ang malalim niyang tinig.
Bahagyang umangat ang gilid ng labi ni Rassia.
Tumingin si Lapileon sa kanya bago mahinang nagtanong, "What will you call him, Rassia?"
Nanatiling tahimik si Rassia nang ilang sandali.
Sa halip na sumagot agad, nakinig muna siya sa mahinang pag-iyak ng kanyang anak. Para bang gusto niyang itatak sa kanyang puso ang unang tunog na narinig niya mula rito.
"Vincentius Raquim..."
The birth of Vincentius Raquim Vacardi marked the beginning of a new chapter in the life of Rassia Saint Quentin.