In My Dreams, I Found You - A faceless love

Prologue

Minsan may mga panaginip tayong gustong limutin, pero may mga panaginip din tayong gustong balik-balikan. Ngunit paano kung ang panaginip mo ay tila mas totoo pa kaysa sa reyalidad? Paano kung sa isang mundo ng ilusyon ay may taong patuloy kang hinahanap, kahit hindi mo man siya makita nang buo?

Si Arushi Citrone Costa ay matagal nang sanay sa tahimik at sistematikong pamumuhay.

Bilang isang babae na may matalas na pag-iisip at matigas na paninindigan, hindi siya madaling matinag.

Para sa kanya, ang emosyon ay isang kahinaan, at ang pagkakaroon ng attachment sa ibang tao ay isang bagay na hindi niya kailanman hinangad.

Ngunit sa bawat pagpatak ng gabi, sa pagitan ng mahimbing niyang pagtulog, may isang kakaibang mundo siyang napupuntahan—isang panaginip na paulit-ulit na bumabalik.

Sa panaginip na iyon, naroon ang isang babae. Isang babaeng hindi niya kailanman nakita nang buo. Isang babaeng walang mukha.

Ngunit kahit hindi niya makita ang mukha nito, alam niyang pamilyar ito. Ang presensya nito ay isang bagay na hindi niya maipaliwanag—hindi man niya nakikilala ang itsura nito, ngunit ramdam niya ang malamig ngunit kakaibang init na ibinibigay ng pagkatao nito.

—

“Bumalik ka.”

Sa gitna ng isang malawak at madilim na hardin, naroroon si Arushi. Ang paligid ay binabalot ng mala-usok na hamog, at ang tanging liwanag ay mula sa malayong buwan sa langit. Doon, sa harapan niya, nakatayo ang isang babae—ang babaeng walang mukha.

Ang kanyang buhok ay mahaba, bahagyang sumasayaw sa ihip ng hangin.

Ang kanyang katawan ay balingkinitan, matangkad, at balot ng isang puti na bestida na animo'y sumasama sa dilim ng paligid.

Ngunit ang kanyang mukha... isang blangkong espasyo.

Wala siyang mata, ilong, o labi. Ngunit kahit ganoon, tila ba nakatitig siya kay Arushi.

Sa kabila ng hindi maipaliwanag na takot na dapat sana'y nararamdaman niya, naroon ang isang kakaibang pakiramdam—isang pagnanais na manatili. Na hindi lumayo.

“Bumalik ka...” muling sabi ng babae. Ang boses niya ay malamig, puno ng lungkot, ngunit may halong awtoridad.

“Hindi ko alam kung sino ka,” sagot ni Arushi, ngunit hindi niya maitanggi na gusto niyang malaman. Sino siya? Bakit siya narito? At bakit paulit-ulit siyang napapanaginipan ni Arushi?

Walang sagot. Ang tanging tugon ng babaeng walang mukha ay ang paglapit sa kanya. Hindi siya lumayo. Kahit na dapat ay natatakot siya, ang buong pagkatao niya ay tila hinihigop ng kakaibang presensya nito.

Hanggang sa maramdaman niya ang isang malamig na kamay na dumampi sa kanyang pisngi.

—

Napabalikwas si Arushi sa kanyang kama, habol ang hininga. Pawis na pawis siya, kahit na malamig ang hangin na pumapasok mula sa bukas niyang bintana.

Muli na namang nangyari. Muli na namang nagpakita ang babae sa kanyang panaginip. Muli niyang naramdaman ang lamig ng kamay nito sa kanyang balat, kahit na alam niyang imposibleng maging totoo iyon.

Hawak ang kanyang noo, dahan-dahan siyang bumangon at tinungo ang kanyang study table. Isa lang ang sagot sa ganitong pakiramdam—ang pagbalik sa reyalidad. Ang pagtakas sa panaginip na iyon.

Kinuha niya ang isang libro mula sa kanyang estante, nagbabakasakaling mailihis ang isip mula sa mga kakaibang panaginip na iyon.

Ngunit kahit anong gawin niya, ang mukha ng babaeng walang mukha ay nananatili sa kanyang isipan.

Ang boses nitong humihiling ng kanyang pagbabalik ay parang isang malambing na sumpa na bumabalot sa kanyang pagkatao.

Nang sumunod na gabi, muli siyang bumalik sa panaginip na iyon. At sa bawat gabing lumilipas, unti-unti niyang natutunan ang pangalan ng babaeng walang mukha.

Carter Celest.

At hindi niya alam kung paano, ngunit ang pangalang iyon ay nagdudulot sa kanya ng isang bagay na matagal na niyang kinalimutan—isang damdamin na hindi niya kailanman inakalang mararamdaman niya.

Paano ka mai-in love sa isang taong hindi mo man lang makita?

COSTA SERIES -

ARUSHI CITRONE COSTA( SHE'S INTERSEX) - ONE OF THE TWIN DAUGHTERS OF PRIMO AND AUBURN ??