Chapter 30
Arushi POV
Nakahiga lang ako sa kama, nakatitig sa kisame habang pinapaikot sa kamay ko yung phone ko. 11 PM na pero hindi pa rin ako makatulog.
Napaisip ako bigla kay Forest.
Tangina, paano kaya siya ngayon? Natanggal na kaya kaluluwa niya sa katawan?
Napangiti ako ng mahina habang ini-imagine si Forest na nakayuko habang sinermonan ni Auntie Han. Deserve niya. Ang reckless niya kasi.
Tumingin ako sa phone ko at chineck kung nag-message na siya sa GC. Wala pa rin.
Napailing na lang ako.
Napatigil naman ako bigla nung maalala ko yung isang beses na nag-joke si Citrine tungkol sa akin.
"Kung ako lang meron nyan, Troney, malamang nagamit ko na yan, e!"
That time, Mommy Auburn glared at her so hard na muntik nang matunaw yung kakambal ko.
Of course, Mama Primo had to butt in. "Baek, wag ka ngang ganyan. Need din ni Troney ‘yon."
"Don't encourage Troney." Matalim ang tingin ni Mommy Auburn sa kanilang dalawa.
Napailing na lang ako habang naaalala yung conversation na ‘yon.
Hindi ko talaga gets yung fascination nila pagdating sa ganyan. Oo, may ganito ako, pero never ko naman talagang inisip na gawin yung ginagawa ng iba kong kaibigan.
Si Forest, Raegan, at Min-Jae, kung makapagkwento akala mo hindi na natulog kakahanap ng babae. Ako? Wala akong pake.
Alam ko naman na natural lang na nagkakaganito ang katawan ko, pero wala akong urge na gawin yung mga ginagawa nila.
Kahit nung tinanong nila ako sa GC dati kung ginagawa ko ‘yon, sagot ko lang, "No."
Tawang-tawa sila nun, akala nila nagbibiro ako. Pero seryoso ako.
Never ko pang tinry.
Hindi dahil hindi ko kaya, pero dahil hindi lang talaga ako interesado.
Tahimik akong napabuntong-hininga habang nakatingin sa kisame.
Siguro, ibang-iba lang talaga ako sa kanila.
___
Hindi ko na namalayan na nakatulog na pala ako.
Ang bigat ng pakiramdam ko. Para akong hinihila papunta sa isang lugar na pamilyar pero hindi ko matandaan kung saan.
At doon ko na naman siya nakita.
Ang faceless girl.
Pero iba na ang setting ngayon.
Nasa loob kami ng isang cabin—cozy, may fireplace na bahagyang nagbibigay liwanag sa buong kwarto. Nasa kama ako, nakahiga, habang siya naman ay nasa ibabaw ko.
Hindi ako gumalaw. Hindi ako nagprotesta.
Nakatingin lang ako sa kanya kahit wala akong makita kundi ang balangkas ng kanyang mukha. Alam kong nakangiti siya.
Then she leaned down, her lips ghosting over my skin.
Naramdaman ko ang mainit niyang paghinga sa leeg ko.
She started kissing my neck, slowly, teasingly.
Napasinghap ako.
First time kong maramdaman ang ganitong klaseng init sa katawan ko.
Hindi ko ito kailanman naranasan.
Alam kong panaginip lang ito, pero bakit pakiramdam ko totoo?
Her lips trailed down, her soft hands exploring my chest.
Shit.
Hindi ko alam kung anong mararamdaman ko.
Napakapit ako sa bedsheet, pilit na kinakalma ang sarili ko, pero nararamdaman ko ang init na unti-unting sumasakop sa buong katawan ko.
At doon ko napansin ang isang bagay.
I felt myself harden.
My little buddy was reacting.
Mas lalo pa niyang diniinan ang paghalik niya sa leeg ko, pababa sa collarbone.
Tinaas niya ang mukha niya, and I could feel her smirk.
Alam niyang nahulog na ako sa bitag niya.
Then suddenly—
I WOKE UP.
Hingal na hingal akong bumangon.
Mabilis ang tibok ng puso ko.
Pakiramdam ko, para akong tumakbo ng isang marathon.
Napalunok ako at dahan-dahang tinignan ang gitna ng sweatpants ko.
At tangina.
It's literally hard.
Hindi ako makapaniwala.
Napahawak ako sa ulo ko, pilit na inuunawa kung anong nangyayari sa akin.
Shit.
Ano ‘to?
__
Napahawak ako sa noo ko habang nakatingin sa ilalim ng sweatpants ko.
What the actual fuck?
Hindi ko alam ang gagawin ko.
It's the first time na ganito katindi ang naramdaman ko—at hindi ko alam kung paano ito haharapin.
Napatingin ako sa pinto ng kwarto ko at dali-dali itong ni-lock. Ayokong may makakita sa akin sa ganitong estado.
Huminga ako ng malalim at tumayo sa harap ng full-body mirror.
Tangina.
Kitang-kita ang namumukol kong sweatpants.
Alam kong normal lang ‘to. Pero puta, first time ko ‘tong maranasan nang ganito katindi.
I don’t even know what’s triggering it.
Or maybe I do.
Bigla kong naalala ang panaginip ko.
Ang faceless girl.
Ang mga labi niyang gumapang sa leeg ko, ang pagdampi ng kamay niya sa katawan ko—lahat ng ‘yon, nararamdaman ko pa rin.
Gusto kong mabaliw.
Napapikit ako at huminga nang malalim, pilit na pinapakalma ang sarili ko.
Pero hindi talaga kaya.
"Shit."
I need to do something about this.
Napaisip ako.
Ang mga kaibigan ko, palaging pinag-uusapan ang tungkol sa porn. Palagi nilang sinasabi na madali lang ‘yon.
Maybe... I should try it?
For some unknown reason, my hands moved on their own.
Kinuha ko ang phone ko, tinype ang isang adult website, at hinanap ang isang random na video.
Pero habang nanonood ako, hindi ko maramdaman ang excitement na sinasabi nila.
Parang... wala lang.
Hindi ako naturn on sa kahit anong nakikita ko.
Bakit parang walang effect?
Dahil ba first time ko?
O dahil ba... hindi ako interesado sa kahit sino sa video?
Napahawak ako sa ulo ko, frustrated.
Pero habang iniisip ko ‘yon, biglang pumasok sa isip ko ang isang imahe.
Si Professor Haneul.
That cold, intimidating, and breathtakingly beautiful woman.
Shit.
Bakit siya ang naiisip ko?
Napakagat ako sa labi ko at hinayaan ang utak kong gumala.
Bigla ko siyang na-imagine sa harap ko, nakasuot ng fitted blouse at pencil skirt niya, ang mahigpit na pagkakatali ng buhok niya, at ang malamig niyang mga mata na parang laging may hinuhusgahan.
Pero sa imahinasyon ko... hindi siya kasing-lamig.
She was smirking.
Nakatingin siya sa akin na parang siya ang may kontrol.
Tapos, dahan-dahan siyang lumapit—ang mga daliri niya dumapo sa baba ko, pilit akong pinapatingala.
"Miss Costa," she murmured, her voice smooth as silk.
"You're such a troublesome student, aren't you?"
Tangina.
Napapikit ako, hinayaan ang sarili kong malunod sa imahinasyon ko.
Unti-unti kong binaba ang sweatpants ko, at doon ko nakita ang sarili ko sa salamin.
Shit.
This is really happening.
Napakapit ako sa gilid ng salamin, pilit na pinipigilan ang sarili kong umungol habang iniisip si Professor Haneul.
Sa imahinasyon ko, lumalapit siya sa akin, masyadong malapit—hanggang sa maramdaman ko ang mainit niyang hininga sa tenga ko.
"You're such a bad student, Arushi," she whispered.
And fuck—hindi ko na kinaya.
My hands moved on their own.
Napapikit ako, biting my lips hard, trying to suppress my moans.
Shit, shit, shit—
"Fucking shit," I groaned, frustrated and breathless.
This was insane.
Pero hindi ko mapigilan ang sarili ko.
Nagpatuloy ako, iniisip ang malamig ngunit mapanuksong titig ni Professor Haneul, ang paraan ng pagsasalita niya, at kung paano niya ako tinitignan na parang wala akong kwenta—pero sa imahinasyon ko, iba ang tingin niyang iyon.
Sa imahinasyon ko, she wanted me.
And that thought alone pushed me over the edge.
Napakapit ako nang mahigpit sa gilid ng salamin, habol ang hininga ko.
Fuck.
I just did that.
And the worst part?
I enjoyed it.
Napaupo ako sa kama, tulala.
Ano ‘to?
Anong nangyayari sa akin?
This is so fucking frustrating.