CHAPTER 26 YOU CANT ESCAPED

? YOU CAN'T ESCAPE FROM ME ?

THIRD PERSON POV ;

"ANO NAHANAP NYO BA?!" Galit na Sigaw ni Jayden sa mga tauhahan nya o mga inutusan nya upang mahanap si Mattew.

Pati siya ay tumulong rin sa paghahanap ngunit wala silang makuhang contact o walang may alam kung saan. Sinubukan nilang e trace gamit ang number na pinag sendan ng litrato ni Celestine ngunit putol ito.

Nagpunta sila kung saan ang linya ng trace pero nang pag punta nila roon ay walang masyadong kabahayan dahil ilang kilometro ang agwat nito at wala ring halos mga tao.

Ang lawak rin ng lugar na'yun.

Nagtanong-tanong sila sa makikita nilang tao ngunit wala niisang nag bigay ng salita, kaya walang magawa sina Jayden kundi ang bumalik.

Kinontak rin niya ang parents nya at nagulat pa'to sa ginawa ng kanilang Anak na si Mattew, pero hindi pa sila makakauwi dahil may mahalagang gawain at aasikasuhin sa States, galit rin sila ng malaman ang pinaggawa ng kanilang Anak ngunit wala silang magawa.

" I will fvcking kill you Matt! Kahit kapatid pa kita! " Inihagis nya ang bote at galit na ikinuyom ang kamao.

Nakipag-ugnayan siya sa lahat ng mga Police o ikinatataas kaya kumalat sa buong balita ang mukha ni Mattew na may Wanted..

Raped and Kidnapped ang Case nito.

Sa kabilang Banda naman ay dali-daling pumunta ang tauhan ni Mattew sa Kinaroroonan nya para ipaalam na nandito si Jayden sa Lugar.

Kinakabahan siya at iniisip kong paano nila natun-tun ang lugar na'to at napangiting umalis na'to dahil walang nakuhang statement..

Yes, binayaran nya ang mga taong naniniraan doon sa lugar para wala itong sabihin at mag panggap na hindi nila kilala si Mattew.

Hindi naman siya mag-alala sa pera dahil limang kabahayan lang ang andun at dito sa Secret place niya ay walang nakakaalam kung saan ito na locate dahil sobrang layo ito sa mga kabahayan.

★★ CELESTINE POV;

Nagugutom ako pero tiniis ko lang dahil wala akong ganang kumain.

"Boss natun-tun ang lugar na'to ng Kapatid mo—

"Just fü?kí?g shut-up! Wag mong banggitin ang salitang kapatid!"

Mga rinig kong pag-uusap nila ni Mattew at sa lalaki, nagdiriwang ang puso ko sa narinig ko na natuntun ito ng Asawa ko.

Pero sana, sana ay mahanap at matagpuan pa nila ako ng buhay.

Char, Gusto ko pang mayakap ang Anak ko kaya hindi pa ako pwedeng mamatay.

Umayos ako ng upo ng may pumasok na lalaki at nagdala ng pagkain saakin, no choice tinanggap ko yun at kumain. Nagugutom na talaga ako eh.

"Kumain ka na raw sabi ni Boss dahil bibili raw siya ng damit mo ngayon. " Sambit nya pero Hindi ako nagtanong ah.

Maganda ngayon at siguro ito na ang kukunin kong pagkakataon.

Pinanood lang nya ako sa gilid ng pintoan na kumakain kaya panay irap ako sa kanya, kukunin raw nya kase ang pinggan pagkatapos kung kumain.

May fork and spoon ang nakalagay kaya may naisip akong paraan paano makatakas, and besides wala si Matt.

"Arayy! " Namimilit ako sa sakit ng tiyan ko ngunit hindi nya ako pinansin.

Tang?na! Hindi ba siya nakakaramdam ng awa sa lagay ko ngayon?

"Tulungan mo ako kuya, ansakit ng tiyan ko!"

"Hindi mo ako madadala sa drama mong yan!" Napairap ako ng wala sa oras.

"Kuya, isusumbong kita kay Mattew dahil sa pagkain na binigay mo! Ang sakit ng tiyan ko ". I dont know anong pumasok sa isip ko kung bakit ko Binanggit ang pangalan ng dèmony?.

"Anong kailangan mo?" Dali-dali siyang lumapit saakin kaya nang makalapit siya ay pinaslang ko sa leeg nya ang tinidor.

Nakonsensya pa ako sa ginawa ko dahil kitang kita ko ang dugo na lumabas sa leeg nya, pero kung ito lang ang paraan hindi ko iisipin ang mga nagawa ko o gagawin ko.

Sumigaw pa siya sa sakit at napaluhod habang nakahawak siya leeg nyang walang tigil sa pag-agos ang dugo at nawalan ito ng malay.

Dali-dali kong tinanggal ang posas sa binti ko at tumakbo papalabas ng pintuan, inilobot ko ang aking paningin pero andaming pinto akong nakikita, hindi ko alam kung asan ako patungo dahil wala akong ka ideya kung saan ako lulusot.

Pero iwan ko biglang humakbang ang paa ko sa kulay itim na pinto at pinihit ito, pagkabukas ko ay tumambad saakin ang hagdan pataas, tiningnan ko pa ang paligid kong may mga ligaw bang tao pero wala naman.

Ang swerte ko!

Umakyat ako sa hagdan, at sa pag-akyat ko may isang lalaking nakatayo habang nag ccp ito kaya dinahan-dahan ko ang paglakad ko patungo sa isang daanan pero wala itong pinto.

Masasabi ko talaga na ang ganda nitong kabuuan pero yung may -ari ay dèmony?.

Nang magwagi ako sa paghakbang ko ay tumakbo na naman ako ng walang tunog, kahit saan ako sumulpot ngunit paulit-ulit lang na mabalik ako sa kung saan ako dumaan.

Gusto kong magmura pero hindi dapat ako mawalan ng pag-asang makatakas rito.

May nakita akong kaunting light sa unahan kaya pinuntahan ko 'yun at halos tatalon ako sa saya ng nasa labas na pala ako.

Kampante akong tumakbo kahit saan dahil busy ang mga ligaw na dèmony? kakacp, mag hired pa nga ng tauhan mga tanga pa.

Ilang lakad ang ginawa ko bago ko marating ang malaking Gate, at still thankful kasi tulog ang tagabantay, malaya akong nakalabas pero ano to? Hindi ito daan kundi garden.

Hanggang sa nahanap ko ang daan, pero walang mga kabahayan at mas lalong walang sasakyan ang dumaan. Anong klaseng lugar to?

Wala akong nakikitang mga tao na pagala-gala, tanging mga huni ng ibon ang naririnig ko sa paligid.

No choice, kundi ang maglakad ng maglakad at hihintayinng may sasakyan ang dumaan.

Ilang minuto akong naglalakad pero wala parin akong mahihingian ng tulong.

Kaya tumakbo ako ng tumakbo, nagpapasalamat ako dahil malayo na ako sa letcheng bahay na 'yun.

Pawis na pawis ako sa kakatakbo, Hanggang sa may Isang sasakyan na papalapit sa kinaroroonan ko.

Umarko ang saya saaking mukha dahil sa wakas may sasakyan na rin ang dumaan.

Hindi pamilyar ang sasakyan saakin kaya kumaway-kaway ako upang makasakay ako at makatakas, ilang segundo lamang ay huminto ako.

Ngunit ang kaninang saya ko ay napulihan ng lungkot, takot at kaba ng lumabas ito sa kotse at nakangiti itong kumaway saakin.

It's Mattew!

Lètche!

Dali-dali akong tumakbo papalayo sa kanya at narinig ko ang malutong nyang mura. Pagod na ako, pagod na ako sa kakatakbo. I wonder kung bakit hindi nya ako sinundan.

Mabilis akong nagtungo sa maliit na bahay ng nakita ko yun, at para makahingi ako ng tulong.

"Tao po" sambit ko.

Agad bumukas ang pinto at iniluwal roon ang lalaking mataas ang balbal nito, napalunok ako ng laway dahil katakot siya.

"Anong atin?" Tanong nya.

"Wala po, sorry po sa isturbo" sambit ko at tumalikod para sana aalis, hindi ako Komportable sa kanya dahil sa itsura nya.

" Tka lang miss" napahinto ako sa paghakbang ko.

"Po?"

"Ang ganda mo ah" sambit nya at hindi ko namalayang nakalapit siya saakin. "Ngunit, mas maganda kapag may makukuha na naman akong pera " tatakbo na sana ako ngunit nahuli nya ang pulsuhan ko, nag pumiglas ako na pakawalan nya ako ngunit tumawa lang siya ng tumawa.

Ilang sandali ay may narinig akong bosena ng kotse, ang bilis ng tibok ng puso ko.

"Hindi, pakawalan mo ako! "

"Sir, baka naman may akin ako ", sambit nya kay Mattew ng papalapit ito saakin.

Binigyan nya ng pera ang lalaki kaya mabilis nya akong itinulak papalapit kay Mattew.

Kung minamalas na naman ouh.

"Honey, bakit ka ba tumatakbo? " Mahinahong tanong saakin ni Jayden, ngunit sa loob nya ay alam ko talagang sasabog ito sa galit. "

Hinigpitan nya ang pagkahawak saakin at namalayan ko nalang ang sarili kong binuhat nya ako papasok sa kotse, nag pumiglas ako ng nag pumiglas sa kanya upang pakawalan ako pero sadyang mas malakas siya kumpara saakin.

Inihagis nya ako papasok sa kotse, nagtangka pa akong buksan ito ngunit locked!

At paglingon ko sa kanya ay pinaamoy nya saakin ang panyo at Hindi ko namalayan na nahimatay ako.

Nagising lamang ako ng tumunog ang sikmura ko, goshh.

Pagkagising ko ay bumungad saakin ang mukha ni Mattew habang galit na galit na nakatingin saakin, nakakuyom rin ang kanyang kamao at sa isang kamay nya ay may nakahawak na kutsilyo.

" Honey, should I give you a punishment?". Malambing na sambit nya. Umiling-iling ako at nagsimula na namang pumatak ang aking luha.

"Sa ayaw at sa gusto mo, bibigyan kita ng punishment para hindi ka na muling makatakas saakin " malademonyo nyang sambit.

Tatayo na sana ako ngunit nakagapos pala ang magkabila kong kamay.

Nanginginig ako ng tumayo siya at nagsalita

"You can't escaped from me. Never! " At kasabay ng pagsaksak nya sa legs ko.

"Pútang?na mo Mattew! Demonyo ka! " Galit na sigaw ko sa sakt ngunit binigyan nya ako ng kakaibang ngisi.

Ang sakit ng paa ko, pinaslang nya ang paa ko.

────────────

If ads affect your reading experience, click here to remove ads on this page.