CHAPTER 27 HIDEOUT FOUND

? THE HIDEOUT FOUND ?

Patuloy pa rin sila sa paghahanap kay Celestine pati sa Masama nyang kapatid na si Mattew. susugurin ang init, walang pahinga at walang halos kain dahil ayaw nyang sayangin ang bawat minuto.

Mamimigay ng mga Fliers sa bawat taong dumadaan, marami sila. Maraming nagtutulungan pati ang parents ni Celestine ay kasamang namimigay ng mga Fliers kahit na kalat na'to sa buong balita ang pag kidnapped sa kanya at ang dahilan ang kanyang Masamang kapatid.

Minsan, mapapaisip ka na lang talaga sa kawalan na ' bakit? ' bakit ito nangyari saamin?

Na Kahit yung taong pinagkakatiwaalan mo ay siya pala yung mangtatraydor sa'yo, at nagpapaikot sa'yo patalikod.

Walang pinipili ang mga taong ganyan, dahil pati kadugo o kapamilya mo ay kayang kaya kang tatraydorin.

Habang busy sa pamimigay ng Fliers si Jayden ay may napansin siyang parang nagmamasid sa kanya kaya agad nya itong nilingon, ngunit sa paglingon nya isang pamilyar na babae ang nakita nya.

Naka jacket, naka Mask at naka sumbrero ito.

Nang mapansin ng Babae na nakita siya ni Jayden ay dali-dali siyang umalis at naglakad papalayo.

"Where you going?" Tanong ng kasamahan nya ng ibinigay nya ang hawak nyang mga Fliers, hindi nya ito sinagot bagkos ay nanatiling nakatingin siya sa Pamilyar na babaeng nagmamadaling makalayo.

Dahil sa curiosity nya ay sinundan nya ito, dahil naisip nya na baka kalaban ito o may kinalaman sa mga nangyari.

"Hey, stop running!" Sigaw nya ng tumakbo ang Babae, agad rin siyang tumakbo para mahabol ang babae.

Hingal na hingal siya habang tumatakbo. Nang wala ng matatakbuhan ang Babae ay huminto ito at hindi man lang tinapunan ng tingin si Jayden.

Kinakabahan rin ang Babae dahil wala na siyang matatakbuhan, napapikit siya't napairap sa kawalan.

"Who are you, why are you following me?" Jayden coldy asked at dahan-dahang lumapit sa Babaeng nakatalikod.

"You look familiar" dugtong pa ni Jayden.

Nang makalapit si Jayden sa babae ay ipapaharap sana nya ito ngunit biglang tumakbo ang babae pero bago pa siya nakatakbo ay nahawakan ito ni Jayden sa kamay at nalaglag ang suot-suot nitong sombrero.

Gulat at pagtataka ang umarko sa mukha ni Jayden habang ang Babae ay takot ay kaba.

Napalunok ito ng laway dahil sa titig ni Jayden na mukang sasabog ito.

"Samantha?".

"I thought you were in the state?"

"But why are you here? and what's even more surprising is why you ran and watched us as if you were planning something bad "

Sunod-sunod na tanong ni Jayden habang hindi parin mawala ang pagkagulat sa mukha nito. Hindi naka sagot si Samantha at walang maisip na sagot.

"Tang?na! Answer me! " Biglaang pagsigaw ni Jayden kaya napaigtad si Samantha.

"N-napadaan lang ako" utal-utal na sagot nito.

"Napadaan ka lang ba? But why are you looking at us while namimigay kami ng Fliers?"

"Bitawan mo ako Jayden" sambit ni Samantha at pilit na nagpupumiglas pero mas lalo itong hinigpitan ang pagkahawak ni Jayden sa kamay nya.

"You really won't answer? Then, I'll take you to jail " Malamig na sambit ni Jayden pero alam mo talagang nagpipigil lang ito sa inis.

Pagkarinig ni Samantha na dadalhin siya sa Kulungan ni Jayden ay nagmamakaawa siyang huwag dalhin roon.

"Pakawalan mo na lang ako Jayden, ayokong makulong! "

" Hindi ka makukulong kapag sinasagot mo ang mga tanong ko sa'yo " sagot ni Jayden at kinaladkad si Samantha papunta sa presento since malapit lang ito.

"Wala akong sasabihin o isasagot sa'yo!"

"Then, ipapakulong kita. Stalker "

"Please wag! Ayokong magalit sina Dad and Mommy saakin. " Pagmamakaawa ni Samantha.

" Ones question. Bakit parang sinusundan mo ako?" Tanong ulit ni Jayden but this time, nakakatakot na ang kanyang boses.

" If you just tell the truth I will protect you" napalunok siya ng Laway.

"Samantha, May alam ka ba kung saan ang Asawa at ang dèmony? kong kapatid?" Galit na Tanong ni Jayden na ikinalaki ng mata ni Samantha.

─────────────

★★ CELESTINE POV ;

Napakasama nya! Mas masahol pa siya sa Dèmony?!

ito ako ngayon nagtitiis sa sugat ng paa ko kagagawan ng pagsak-sak ni Mattew. Hindi pa rin naghihilom, ramdam ko pa rin ang kirot, hapdi at sakit ng paa ko.

Kutsilyo yun! Baka magka anti-tinanus ako nito. Hindi nya ginamot ang sugat kong kagagawan nya.

Hinayaan nya lang para hindi raw ako makatakas pa sa kanya.

Well, sino ba namang dèmony? ang maggagamot kung kagagawan rin nya?

Pagkatapos kong maligo dito sa maliit na banyo ay nagbihis ako ng dress dahil walang i bang damit. Ang dungis-dungis ko na rin kasi at nangangamoy na ako.

Pinunit ko ang suot kong damit kanina para palitan na naman ang telang iginapos ko sa paa ko para walang masyadong lalabas na dugo.

Napasigaw pa ako sa sakit dahil hinigpitan ko ang pagkagapos. pagkatapos ay dahan-dahan akong tumayo para umupo sa kama.

Napaiyak ako habang nag-isiip sa kawalan.

Hindi ko inisip na hahantong sa ganito ang buhay ko, gusto ko lang naman ng payapang pamumuhay pero bakit humantong pa sa ganito?

Napalingon ako sa pinto ng iniluwal roon ang Dèmony?ng Mattew na hinihingal at base sa mukha nito ay nagmamadali, na parang hinahabol siya at galit.

"Stand -up! Follow me, aalis tayo rito " nagmamadali nyang sambit saakin at hinila ako.

Lètche! Mas lalong kumirot ang paa ko. Halos luluha ako sa sakit ng kinaladkad nya ako palabas.

"Hurry-up! Lilikas tayo! Tatakas tayo " galit nyang sabi kaya napahinto ako.

Ano raw? Lilikas?

Hindi....

Hindi ako papayag na tatakas siya!

"Why did you stop walking!?" Mattew Irritatedly asked.

Napapansin ko rin na nagmamadali rin ang mga tauhan nya, takbo roon, takbo rito. Na para bang nagmamadali.

"Hindi ako sasama sa'yo!". Singhal ko.

Nakita ko kung paano nya ikinuyom ang kanyang kamao at lumapit saakin, akala ko hihilain na naman ako ngunit naramdaman ko na lang ang malapad nyang palad na dumapo sa pisnge ko.

Sinampal nya ako!

Nanginginig kong hinawakan ang pisnge ko at tumulo ang aking luha.

"Sa ayaw at sa gusto mo, sasama ka saakin bago pa tayo maaabutan ni Jayden! ". So kaya pala nagmamadali dahil nalaman na pala ni Jayden kung saan kami.

Namalayan ko na lang na binuhat nya ako bago nya ginapos ang aking mga kamay. Wala akong magawa kundi ang manahimik dahil baka makatanggap ako ng sampal.

Wala ba siyang galang sa babae ha!?

Narinig ko ang paulit ulit nyang pagmura at tinanong ang sarili nya kung bakit nahanap ito ni Jayden gayong wala namang signal rito at walang nakaaalam.

"Samanthaaaaa! " Bigla niyang sigaw sa pangalan ni Samantha..

Bakit nasali ang pangalan ni Samantha?

Tka, hindi kaya may kinalaman si Samantha sa lahat ng ito at siya rin ang kausap ni Mattew sa Mansion before all this happened?

Maraming mga nakasunod saamin sa likod, at lahat sila naka black ang suot at pati mukha nitong may takip.

May mga putukan ng baril akong naririnig, nagpupumiglas ako na makababa ako pero kinurot nyo ang aking paa.

Napasigaw ako sa sakit at hinampas hampas ang likod nya pero parang wala man lang siyang naramdaman.

Tang?na nya talaga!

Mahihilo na rin ako dahil yung paningin ko ay nasa itaas, binuhat nya kasi ako na parang sako ng bigas.

"Fvcking sh!t! Huwag kang malikot kong gusto mo pang mabuhay! ". Rinig kong mura at sabi nya at nagmamadaling tumakbo.

Hindi ko alam pero parang isa itong abandonadong gusali, at sa unahan nito ay may nakaabang na Chopper dahil rinig na rinig ko ang ingay ng Chopper.

Iniangat ko ang aking ulo ng binaba nya ako at hinila, napapagod siguro kakabuhat saakin at hinihingal hingal pa siya.

Binagalan ko ang paglakad ko dahil ang sakit ng paa ko and besides ayaw kong sumama sa kanya.

"Inuubos mo talaga ang pasenya ko" he said at inilabas ang baril kaya natatakot ako at kinakabahan baka hindi siya magdadalawang iputok yun saakin.

Nagawa nga nyang saksakin ang Paa ko, ang paputukan pa kaya?

Nang nakita ko na ang Chopper ay mas lalong lumakas ang pagtibok ng aking puso na baka magwagi siya!

Pinauna nya ako at siya ay nasa likuran ko lang habang nakatutok ang baril sa likod ko, binilisan ko ang paglakad ko.

Rinig ko na ang lakas ng ingay ng Chopper ngunit habang papalapit ng papalapit ako sa Chopper ay bigla na lang itong sumabog ng malakas, dahilan tumilapon ako at nauntog ang ulo ko sa sahig na may bakal.

Pero bago pa ako nawalan ng malay ay may narinig akong pamilyar na boses na nag-alalang isinigaw ang pangalan ko.

Boses na ilang araw kong hindi naririnig.

If ads affect your reading experience, click here to remove ads on this page.