CHAPTER 40 THE FINALE
? WEDDING THE LAST DAY?
JAYDEN VILLAMONTE POV ;
Nagpunta ako sa Bar dahil gusto kong magpalamig muna ng ulo, I'm so disappointed to my parent's dahil sapilitan nila akong ipakasal kay Samantha, but I refused. I don't love her and I don't have feelings for her.
Nag book ako ng room pagkatapos kong itunga ang wine ko, nakaramdam na ako ng Antok at lasing because of the Wine I drunk.
Maingat kong isinara ang pinto pagkatapos ay huhubadin ko sana ang suot kong damit but I froze for a moment ng makitang may naka hubad na babae na kakalabas ng banyo ay halata sa mukha nito ang pagkalasing.
Lasing na lasing!
Akala ko ba ako ang nag book nitong vip? But why there's a girl here!
She tried to seduce me pero hindi ako nagpapatinag, lasing siya. Nakainom, ayokong pumapatol sa babaeng lasing at wala sa katinuan lalo na't hindi ko siya kilala
" Fü?kí?g Damn! What are you doing to my room? " I shout at her at hinagis ng kumot para matakpan ang hubad nyang katawan pero tumayo siya at pinapaturn-on ako.
I can feel my manhood started to stand as she touch it.
" Please help me ". She begged asking for help.
Napalunok ako ng ilang beses sa ginawa nya.
"Ms. lasing ka lang " I said, pero inaakit nya ako. I can't control my self lalo na't sinabi nya na alam nya ang ginagawa nya at nagpapatulong siyang tanggalin ang init na bumabalot sa kanyang katawan.
May itsura siya, ang ganda nya sobra, idagdag pa ang ka sexyhan nya nya mas lalo akong naaakit.
" Remember, I'm not gentle " I said at agad na isinagad ang kahabaan ko sa pagkababae nya, akala ko Hindi na siya Virgin ang akala ko ay may naka una na sa kanya dahil sa lagay nya ngayon, begging for pleasure.
Napangiti ako ng minura nya ako ng paulit- ulit dahil sa sakit raw kuno.
That time, that day. Pagkatapos ng nangyari saamin ng isang gabi lang, I can't stop thinking of her.
As I think of her, pumapasok sa isip ko kung paano ko ginalaw ang katawan nya ng paulit-ulit, hindi mawala sa isip ko ang mukha nya.
Until one day, our paths crossed again, sabi ko sa sarili ko hindi ko siya papakawalan pa dahil nahanap ko na siya.
Nahanap ko ang babaeng palagi kong iniisip at nalaman kong nagdadalang tao siya sa ginawa namin.
She's my First and I am her first, and she will aso be my last.
May mga pagsubok ang dumating saaming buhay, mahirap man ngunit kinakaya.
How lucky I am to have a Wife like her, she's caring, a good woman, and a lovable woman. I can say na sa kanya na talaga ang lahat.
May mga tampuhan at away man ang maganap, pero naayos namin yun ng madali.
But one day, may dumating na namang pagsubok, pagsubok na kahit kailan ay hindi makakalimutan, pagsubok na hindi madaling lampasan at alam kong hindi ko kakayanin.
" H-hubby " bigkas nya kahit alam kong Nahihirapan na siyang magsalita.
" Don't cry " she said at pinunasan ang aking luha, hinawakan ko ang kanyang palad na nasa pisnge ko at paulit- ulit yung hinalikan.
Hindi siya nakakasawang halikan, maraming nag bago sa Body nya but for me, she's still beautiful.
" I'm not crying wifey " I lied.
" You're c-crying " sambit nya at tumulo ang kanyang mga luha. Niyakap ko siya, niyakap ko siya ng mahigpit and I don't care na umiiyak ako sa mga bisig nya.
Hindi ko na kayang itago na umiiyak ako, it's really hurt!
" Hubby, look! T-the Sunset " she said and point the sunset.
Tumingin ako sa mukha nyang masayang tumingin roon, " maganda dba? " Tanong nya.
Tumango ako kahit ang totoo ay hindi ako tumingin sa sunset.
My eye's is only for her.
" The sunset is beautiful, isn't it?" She asked.
Parang may kung-ano sa puso ko ang sakit.
Simpleng Tanong lang yan but has different meaning. Many meaning.
Sunset symbolize goodbye......
A beautiful goodbye.
" I'm tired " she said kaya tumayo ako at dahan dahang itinulak ang wheelchair para pumasok na sa kotse at umuwi.
____________________
Now, It's our Wedding.
Many people and netizens inside the Church, my co artist, friends, relatives, co businessmen, photographers and my families.
I smiled ng makita ko ang napakaganda kong asawa na nakasuot ng puting Gown habang nakaupo sa wheelchair at dahan dahan siyang hinatid ni Tito and Tita papalapit saakin. hindi na nya kayang tumayo kaya nasa wheelchair siya.
Sabayan ng malamyos na musika at mahinang mga paghikbi ng mga taong saksi sa kasal namin ni Celestine ngayon, I slowly wiped my tears using tissue dahil kusa nalang itong tumulo.
Nakikita ko ang Anak ko, Na walang kaalam-alam sa nangyari sa kanyang Mommy, he's too innocent at wala pang alam. Masaya siyang kumaway saakin at nag flying kiss.
Nang tuluyan na siyang makalapit saakin ay nagmano ako kina Tito at Tita na ang pulang pula ng kanilang mga mata at namamaga ito sa kakaiyak.
" W-wife, you're so beautiful " I said at pinigilang na namang huwag mapiyok ang aking boses. Itinaas nya ang kanyang mga kamay sa ere nagpapahiwatig na gusto nyang yumakap saakin, niyakap ko siya at nilagay sa magandang upuan para tabi kami.
Pansin ko pa ang pagkalungkot ng boses ng priest habang siya'y nagsasalita.
" H-hubby, I'm tired. Hindi ko na kaya " My wife whispered into my ears na saktong narinig ko lang.
" Priest dalian mo " I cried while saying those words.
" Jayden, do you take Celestine Cruz to be your wife to live together in marriage? Do you promise to love her, honor her — "
" I do, father " sagot ko kahit hindi pa tapos magsalita ang priest.
" Celestine Cruz, do you take Jayden Villamonte — "
" I said dalian mo! " I shout again, I don't care kung maging bastos ako sa harapan ng priest.
Gusto ko ng makasal agad sa kanya dahil alam kong mga ilang segundo o minuto ay tuluyan na siyang kunin saakin.
" You will now kiss the bride " sambit ng Priest, narinig ko ang pagpalakpakan ng mga tao sa loob ng simbahan. Wala akong sinayang na segundo na halikan ang Asawa ko.
She's now my Wife.
My one and only wife.
Kasabay ng paghalik ko sa kanya ay ang pagbagsak nya sa lupa, agad ko siyang nasalo kaya Hindi siya na tuloyang bumagsak.
" Mommy! " Sigaw ni Michael at lumapit sa gawin namin.
" It's m-y Time" nahihirapang sambit ni Celestine.
Umiling ako, umiling ako na hindi. Gusto ko pa siyang makasama.
"No, you're not leaving us wife, okay? " Pero bigo ako, umiling siya saakin bago humingi ng tawad.
" W- we're finally married" nagawa pa nyang ngumiti ng sabihin nya yun.
" Yes, kasal na tayo "
"K-kung pwede lang sana ako na lang ang nasa kalagayan mo ay gagawin ko. Aakuin ko ang p-aghihirap mo ngayon. A-ko na lang sana ang nasa s-itwasyon mo kung pwede lang. " My voice cracked while saying those words to her.
But kahit paulit-ulit kong sabihin na kung pwede lang akuin ang kalagayan nya ngayon, hindi 'yun magbabago.
Kung pwede lang na sa isang sabi ko lang na mapunta saakin ang sakit nya ay hindi na sana siya nahihirapan.
My tears won't stop falling, ganoon rin ang mga tao sa loob ng simbahan.
Iyakan, hikbian lang ang tangi kong narinig.
" Mommy, Dad " mahinang sambit ni Celestine ng makita nya si Tita at Tito na ngayon ay nasa tabi ko na.
Rinig na rinig ko ang malakas nilang iyak, itatayo ko pa sana si Celestine ngunit mahina nya akong pinigilan at sinenyasan na huwag.
Namumutla ang kanyang mga labi, subrang putla at bahagya nyang tinanggal ang puting tela na nasa ulo nya, mas lalo akong napaiyak ng makitang wala na talaga siyang niisang buhok sa ulo.
Pero ang ganda nya pa rin.
Subrang ganda.
nasa sahig kami ngayon, ang ulo nya ay nasa paanan ko. Nakaupo ako at siya naman ay nakahiga.
" Wifey, don't leave us " umiiyak kong sambit.
" Mommy, what happened to you? ". Inosenteng tanong ni Michael sa Mommy nya. Itinaas nya ang kamay nya at hinawakan ang maliit na kamay ni Micheal.
" M-mommy will take a rest f-forever baby. " She said and wiped her tears.
Ang tapang nya. Sobrang tapang dahil nagawa pa nyang magsalita kahit alam kong Nahihirapan siya.
Seeing my wife suffer, killing me into pieces..
" You know naman na I can't live without you "
Ngumiti siya saakin at pinahiran ang mga luha ko.
" Wife, I w-will miss you. Please lumaban ka " I added.
" JAYDEN! " Nilakasan nya ang boses nya ng sambitin ang pangalan ko kaya napatawa ako ng mahina pero humagolhol ulit.
" A-lagaan mo ang Anak natin ah. Palakihin mo s-iya at turuan mo ng tama, aalagaan mo siya ng mabuti dahil wala na ako " she said, make me cry harder.
Ang sakit sa puso. Parang paulit-ulit itong sinaksak ng kutsilyo, kirot at hapdi ang nararamdaman ko.
" W-wife "
" B-baby, just look at the star if mommy's gone. "
" Hubby" sambit nya saakin, alam kong pilit nyang linalaban ang kanyang mga matang na kahit ilang segundo lang ay pipikit na ito't hindi na mumulat pa.
Tumingin ako diretso sa kanyang mga matang Puno ng luha.
" I-if ever y-ou miss me " sambit nya, pahina ng pahina ang boses nya bago nag salita ulit.
" j-just look at M-ichael's beautiful eyes. It's s-symbolize as m-me " She added bago tuluyang binawian ng hininga at may luhang lumabas sa nakapikit nyang mga mata.
Yes, Celestine and our son has same eyes.
I shout and Shout her name, niyakap ko siya ng sobrang higpit na parang wala ng bukas. Exactly, wala na talagang bukas. Niyugyog ko siya nagbabasakaling magising siya but I failed.
Napuno ng sigawan at iyakan ang loob ng simbahan.
I tried again to wake her up, but I also failed..
" Daddy, what happened to Mommy? Bakit siya natutulog? " Michael asked..
I look at his eyes, may malamig na hangin ang dumapo sa mukha ko at labi.
Ramdam na ramdam ko ang hangin na dumapo sa aking labi, napaiyak ako ng sobra.
I know it was my Wife's Spirit, saying Goodbye for the last time.
A goodbye kiss.
" Baby, you're mommy is not sleeping" I wiped my tears while saying those words at tumingin sa harap ng Altar kung saan naroon ang panginoon.
" She's dead "
" Your Mommy is Gone "