CHAPTER 32
In the Northern Estate
Located in Wintergard, The North of Vermeleyon
Agad na nakarating sa Vermeleyon sina Prinsipe Vincenzo, ang Duke, at Natalie, at ang Prinsipe ng Valerouge, sa kontinente ng Nervales.
Ang Six Azure Blades naman ay ipinauwi na ni Vincenzo.
?Pagkabalik na pagkabalik nila sa chamber kung saan mahimbing na natutulog si Rassia, agad nilang sinimulan ang pagpapalit ng kaniyang mana presence sa tulong ni Prinsipe Valerian.
?Nilisan nila ang kontinente ng Nervales nang alas-sais ng hapon at mabilis na nakarating sa Vermeleyon gamit ang lagusan. Pagsapit ng alas-otso ng gabi, sinimulan na ni Valerian ang mapanganib na proseso.
Anim na oras na ang nakalilipas mula nang magsimula sila, ngunit tila nauubusan na ng lakas si Valerian dahil masyadong mabagsik at makapangyarihan ang demonic mana na nagmumula kay Rassia, na tila ba nilalabanan ang bawat hibla ng mahikang inilalabas ng prinsipe.
?"Two hours left," bulong ni Vincenzo habang nakatingin sa orasan. Ang kaniyang mga anino ay nanginginig sa paligid, pilit na sinasalo ang mga tumatagas na demonic mana upang hindi ito kumalat sa labas ng estate.
?Si Cesare ay nakatayo sa likuran ni Valerian, ang kaniyang mga kamay ay bumubuo ng isang air barrier upang panatilihing matatag ang sirkulasyon ng hangin sa loob.
"Prinsipe Valerian, kailangan na nating tapusin ito.
The Holy Cathedral's vanguard will be at our gates by 6:00 AM.
Hindi tayo pwedeng mahuli."
Hingal na hingal si Valerian. Ang kaniyang kasuotan ay basang-basa na ng pawis, at ang kaniyang mga berdeng mata ay unti-unti nang nawawalan ng pokus. "I... I know! Pero ang babaeng ito... para akong nagtatangkang magpaamo ng isang nagngangalit na bulkan!"
?"Argh... f-fuck..." Isang mahapding ungol ang kumawala sa pagitan ng mga nagngangalit na ngipin ni Valerian.
?"Prince Valerian!" mabilis na sinalo siya ni Natalie.
?"I-it feels like... my veins are on fire," hirap na sambit ni Valerian.
Ang bawat paghinga niya ay may kasamang paghihirap.
Sa kaniyang bibig ay umagos ang malapot at madilim na dugo, na agad na tumulo sa berdeng bestida ni Natalie.
"Ang demonyo sa loob niya... sinusubukan nitong kainin ang aking kaluluwa mula sa loob ng maskara na aking ginagawa. .."
?Mabilis na lumapit si Cesare, ang kaniyang mukha ay balot ng pag-aalala sa prinsipe at sa anak na si Rassia. "The backlash... hindi ko inaasahang magiging ganito kabigat ang kapalit para sa isang Royal Alpha."
?"Don't... don't you dare stop," pigil ni Valerian kay Cesare, kahit na halos maubusan na siya ng boses.
Mariin niyang hinawakan ang kamay ni Natalie, ang kaniyang mga kuko ay bumaon sa balat ng dalaga sa sobrang sakit na nararamdaman.
"If you break the mask now... everything we did for six hours.
.. will be for nothing! Ah!"
Muling binalot ng sakit ang ekspresyon ni Valerian sa sakit at hapdi na dinadala ng mana ni Rassia.
?"Prince Valerian, listen to me. Focus on my voice. Isipin mo ang kasunduan natin. Hindi mo ako makukuha kung mamamatay ka rito o kung mahuhuli tayo. Give everything you have!"
?Ang boses ni Natalie ay nagsilbing angkla para sa prinsipe. Sa gitna ng kaniyang pagkahapo, ang haplos ni Natalie ay nagbigay ng kakaibang lamig sa kaniyang nag-iinit na mana.
?"Tsk. You really know how to motivate a man, Natalie," pilit na ngisi ni Valerian.
Muling tumayo si Valerian, lumabas ang kaniyang mga pangil bilang isang lobo at hinarap ang kaniyang kamay na may magic circle kay Rassia na mahimbing na natutulog sa loob ng kristal na may naghahalong itim, ginto at pulang enerhiya sa loob.
Sa gitna ng nakapanindig-balahibong ungol ng paghihirap ni Valerian, isang huling pagsabog ng enerhiya ang nagmula sa kaniyang mga palad. Ang kaninang madilim at nakakasakal na demonic mana ni Rassia ay unti-unting nilamon ng isang naglalagablab na pulang liwanag.
?"Look..." bulong ni Natalie, ang kaniyang mga mata ay nanlalaki sa namamanghang tanawin.
?Ang buong katawan ni Rassia ay binalot ng isang makapal at mainit na pulang enerhiya.
Hindi na ito ang malamig at nakakatakot na presensya ng isang demonyo, sa halip, ang hangin sa paligid ng higaan ay uminit, tila ba may isang buhay na apoy na nagbabantay sa kaniyang pagtulog.
"You did it, Prince Valerian. You managed to change her mana presence. I guess you are indeed a powerful wolf." manghang sambit ni Vincenzo.
"Now, Vincenzo. Let's now break the crystal seal," saad ni Cesare nang may determinasyon.
?Tumango si Vincenzo. Lumapit ang dalawa sa kristal na ngayon ay puno ng mga malalakas na enerhiya.
?Itinaas ni Cesare ang kaniyang kamay at pinakawalan ang kaniyang Air and Fire Mana na kulay ginto. Ginamit niya ang hangin upang hanapin ang mga pinakamahihinang bitak sa kristal, habang ang kaniyang apoy naman ay nagsilbing pampalambot sa matitigas na bahagi ng selyo.
?Sa kabilang banda, binalot ni Vincenzo ng kaniyang Dark Magic ang buong silid.
Ang mga anino ay nagsilbing mga kamay na sumalo sa bawat piraso ng kristal na magsisimulang mabasag.
Ang kaniyang kadiliman ang nagsilbing absorber upang hindi magkaroon ng malakas na pagsabog na maaaring makakuha ng atensyon sa labas ng estate.
Sa isang iglap, ang dambuhalang kristal ay nagkapira-piraso. Sa tulong ng anino ni Vincenzo, ang mga bubog ay hindi tumalsik kundi naging abo na lamang bago pa man tumama sa sahig.
?Dahan-dahang lumapag ang katawan ni Rassia sa malambot na kama.
Ang kaninang mapanganib na itim na aura ay tuluyan nang napalitan ng isang mainit at mapayapang pulang enerhiya.
Sa paningin ng sinumang titingin, si Rassia ay isa na lamang maharlikang may pambihirang Fire Mana na kasalukuyang nagpapahinga.
?"It's done," bulong ni Natalie habang mabilis na lumalapit upang alalayan si Valerian na muntik nang mabuwal.
?"Just hold on, Prince Valerian." saad ni Natalie, habang pinupunasan ang pawis at dugo sa noo ng prinsipe.
?"Natalie..." Tumingala si Valerian, ang kaniyang paningin ay nakapokus na lamang sa mukha ng dalaga sa gitna ng kaniyang paghihirap. Isang pilit at madugong ngisi ang sumilay sa kaniyang labi. "You... you owe me... a lot. Don't you dare... look at another man... after this."
Seryosong tinitigan ni Cesare ang kaniyang anak na si Rassia, na ngayon ay payapang nahihimbing sa ilalim ng pulang aura. Huminga siya nang malalim bago binaling ang kaniyang tingin sa Prinsipe ng Valerouge. Ang kaniyang matikas na tindig ay lumambot nang bahagya.
?"Prince Valerian," panimula ni Cesare, ang kaniyang boses ay mababa ngunit puno ng sinseridad.
"As a father, I cannot find the right words to express my gratitude.
You didn't just mask her presence, you took a part of her burden into your own soul.
For that, you have my utmost respect and the eternal gratitude of House Quentin. "
?"I have met many powerful beings in Vermeleyon, but few have the iron will you just showed," saad ni Vincenzo habang tinatapik ang balikat ni Valerian.
"Seryoso ka nga talaga sa mga binitawan mong salita.
You risked your life and your kingdom for a lady you barely know.
Utang namin sa iyo ang kaligtasan ni Rassia.
.. at ang tagumpay ng misyong ito."
?Isang tipid na ngisi ang sumilay sa labi ni Vincenzo. "Hindi ka lang pala puro yabang, Prince Valerian. You are indeed a wolf of your word."
?Pilit na pinapanatili ang mapanuyang ngisi ni Valerian sa kabila ng kanyang duguang labi. "Tss... save the sentimental speeches for the wedding. Just make sure the Holy Cathedral doesn't smell anything suspicious. My life is literally tied to that girl's fake mana now."
Tumingin si Vincenzo kay Rassia na may matinding pagmamahal at paghanga sa kaniyang mga mata. Bahagya niyang hinaplos ang pulang buhok nito.
"The red mana... it suits her perfectly. She’s really beautiful," mahina niyang bulong habang pinagmamasdan ang dalagang tila nahihimbing lamang. "Rassia now only looks like a lady suffering from deep, magical exhaustion."
Tumikhim si Cesare upang basagin ang sandali.
"Alas-singko na ng madaling araw. Sa loob ng isang oras ay darating na ang Holy Cathedral, kailangan na nating maghanda.
Prinsipe Valerian, Natalie... ang inyong presensya ay maaaring magdulot ng hinala sa kanila.
Mas mabuting hindi nila kayo makita sa loob ng estado na ito. "
?Tumango si Natalie bilang pagsang-ayon. Lumapit siya nang bahagya kay Valerian. "Babalik ako sa aking tahanan... ngunit babalik din ako agad. Don't worry, Prince Valerian, I'll keep my promise to be your Queen."
?"As you should, Natalie," maawtoridad ngunit may bahid ng pag-alala na sambit ni Valerian.
Bumalik ka sa akin dahil kung hindi, hinding-hindi kita titigilan hangga't hindi kita nahahanap. Damn, woman. Hindi ko alam kung anong gayuma ang ginamit mo, pero sa unang tingin ko pa lang, binaliw mo na ako. I’m obsessed, and I can't fucking wait to own you.
Isang mahiwagang susi ang inilabas ni Natalie. "Zeravon Noktaynar."
Sa isang iglap, isang puting lagusan ang bumukas at paikot na lumitaw sa kaniyang paligid. Mabilis siyang pumasok doon, at sa isang kisap-mata ay tuluyan nang naglaho ang kaniyang presensya.
?Naiwang nakatingin sina Duke Cesare at Prinsipe Valerian sa kawalan kung saan naglaho ang lagusan.
Nanatiling misteryoso ang pagkakakilanlan ni Natalie sa kanilang dalawa.
Alam nilang walang sinumang mortal ang may hawak ng kapangyarihan upang magbukas ng mga lagusan sa pagitan ng iba't ibang mundo o lugar, maliban na lamang kay Vincenzo, at sa babaeng kakaalis lamang.
?"A portal key..." mahinang sambit ni Cesare, ang kaniyang mga mata ay puno ng malalim na pag-iisip. "Kahit sa ibang kontinente, ang mga lagusang ganyan ay itinuturing na alamat. Who exactly is she, Vincenzo? at bakit mayroon ka ring gano'n?"
Hindi sumagot si Vincenzo. Nanatili ang kaniyang tingin sa natutulog na si Rassia, ngunit ang kaniyang panga ay mariing nagtagis. Alam niya ang bigat ng sekretong dala ni Natalie, isang sekretong mas malalim pa sa demonic mana na kasalukuyan nilang itinatago.
"Hindi ko rin batid ang kaniyang pagkakakilanlan, Master. Ibinigay niya lang din sa akin ang aking susi ng lagusan..."
?Binaling ni Valerian ang kaniyang atensyon sa labas ng bintana. Ang kulay asul na langit ay unti-unti nang linitawan ng kulay kahel.
5:15 AM,
Huminga nang malalim si Valerian at pinilit na umayos ng tindig sa kabila ng kaniyang pagkapagod.
?"Now, I will deploy my shadow wolves to patrol the perimeter," deklara ni Valerian. "Sila ang hihigop sa anumang maliliit na hibla ng demonic mana na makakatakas sa aking mask."
"Lahat ng mararamdaman nilang presensiya ko at sa shadow wolves ay mararamdaman nila kay Lady Rassia as a fire mana presence, I will also be disguising myself as a wolf and be her guardian."
Binalot ng seryosong tingin nina Vincenzo at Cesare ang prinsipe habang ang katawan nito ay unti-unting nagbabago. Ang kaniyang tindig ay lumaki at ang kaniyang balat ay binalot ng pilak na balahibo, hanggang sa isang maringal na lobo na lamang ang natira sa harapan nila.
"Prince Vincenzo, Just make sure they don't stay too long. As I have said, my power has limitations." paalala nang lobong prinsipe.
Tumango ang dalawa at ipanangako sa prinsipeng lobo na magiging maayos ang lahat.
Matapos masigurong maayos na ang kalagayan ni Rassia at ang anyong-lobo ni Valerian, agad na kumilos ang dalawa.
?"Now, let's change clothes, Master," saad ni Vincenzo habang inaayos ang kaniyang tindig, pilit na itinatago ang pagod sa kaniyang mga mata.
"Prince Valerian, bantayan mo si Rassia and I will be preparing the servants and knights to greet the holy cathedrals in the entrance of this estate.
Master Fuegoleon, Let's just greet them inside. "
Tumalikod na si Vincenzo na may seryosong ekpresyon sa mukha, sa likod niya ay nakasunod ang kanyang master, The Duke, Cesare Fuegoleon Quentin.
?I don't have the fucking energy to greet my brother, Lurtheron.
He should know by that he's not welcome in my fucking territory.
Ang lakas ng loob niyang tapakan ang lupain ng North na kailanman ay hindi ito tinuran ng pansin ng Holy Cathedral, ngunit ngayon?
Ngayon lamang sila nagpakita dahil sa kinalawang nilang suspisyon.
Purification rite my ass, Lurtheron. You are indeed a cunning lunatic man hiding behind that angelic face of yours.
6:25 AM,
The servants and the knights in the northern estate stood in neat lines to welcome the Pope and the Cardinal Prince.
It was early morning, and the soft light of dawn shone over the estate.
The air was quiet and calm. The knights wore clean armor, and the servants were dressed properly.
"Who's coming?" bulong ng isang tagasilbi na tila walang ideya sa mga parating.
"His Holiness, The Pope Theodoro IV and His Eminence, Cardinal Prince Lurtheron has arrived!"
As the Pope and the Cardinal Prince arrived, everyone bowed their heads with respect, and greeted them.
Napalunok ang lahat ng maramdaman ang bigat ng presensiya ng dalawang panauhin na kakarating, ramdam nilang malalakas ito.
Pope Theodoro IV Corvan walked with a deceptive serenity. He offered a faint, silent smile and a subtle nod to those around him. He wore his traditional vestments of pristine white and silk robes. Bakas na rin ang katandaaan nito ngunit hindi maitatanggi ang kakisigan nito.
Ang kaninang tagasilbi na walang ideya kung sino ang paparating ay ngayo'y namumula, habang nakadako ang tingin kay Cardinal Lurtheron.
Halos lahat ng mga babaeng tagasilbi ay tila nabighani, mistulang naglaway sa kakisigang taglay ng Cardinal Prince.
Cardinal Lurtheron Azul Vacardi walked confidently behind the Pope, giving small nods to those he passed. His face still looked angelic despite his serious expression, highlighted by his long white hair and white eyes. He wore his black cardinal robes and a silver cross necklace.
He had a sharp nose and red lips, and his good looks could not be hidden by the robes he wore.
His presence was hard to ignore, so almost everyone's attention was focused on him.
?"Tunay ngang napakagwapo ng bunsong anak ng Emperor... Ngayon ko lamang siya nasilayan, at tila ba ang liwanag ng langit ay sumasama sa kaniyang bawat hakbang..."
?"Tunay ngang may angking kakisigan ito kapareho ng Crown Prince. Ang dugong maharlika ay hindi maikakaila sa kaniyang tindig at sa mapuputi niyang mga mata."
?"Ngunit sa kabila ng kaniyang ningning, mas tipo ko pa rin ang angking kakisigan ni Prinsipe Vincenzo. May lalim at misteryo ang presensiya ng Crown Prince na hindi kayang tapatan ng kahit na sino..."
?Habang naglalakad sa gitna ng mga nakahilerang kawal at servants, nanatiling diretso ang tingin ni Lurtheron. Ngunit sa likod ng kaniyang mala-anghel na mukha, ang kaniyang isipan ay puno ng matatalim na panghuhusga.
?Hmm... so, my dear brother Vincenzo did not even bother to greet me at the entrance of this very estate.
?I am truly disappointed, my dear brother.
How dare you disrespect the instruments of our Holy Great Goddess?
?I will do everything in my power to know your secrets, Vincenzo.
.. and those secrets will bring your ruin, all in the name of the Great Goddess. ..
Sumilay ang ngisi ni Lurtheron at tumigil sa paglalakad sa gitna ng hall. Maging ang Pope Theodoro ay bahagyang yumuko sa mga presensiyang na sa harapan nila.
"Crown Prince Vincenzo Amadeus Vacardi, may the Great Goddess grant warmth to your cold estate.
We thank you for opening your gates to us on such short notice.
And Duke Cesare Fuegoleon Quentin… it is an honor to stand in your presence.
Your house's loyalty to the Empire is deeply valued.
" The Pope bowed respectfully.
The Crown Prince, Vincenzo and The Duke, Cesare nodded to acknowledge the Pope.
"The honor is ours, Your Holiness," malamig na sambit ni Vincenzo. "You are always welcome here. Your journey must have been tiring, and we are grateful you came on such short notice."
Sumilay ang isang mapanganib at tila mala-anghel na ngisi sa mga labi ni Lurtheron.
Bagaman hindi siya pormal na binati o pinansin ng kaniyang kapatid, tila ito pa ang nagbigay sa kaniya ng kakaibang aliw.
Humakbang ito nang bahagya, sapat na upang maramdaman ni Vincenzo ang bigat ng kaniyang Light Mana.
?"Long time no see, my dear big brother, It saddens my heart that you didn't greet me. To think that we shared the same blood, yet you treat me as if I am nothing more than a stray shadow passing through your walls." binalot ang kaniyang boses ng hinanakit.
?"How come may I forget the presence of my younger half-brother? To think that you came all this way to perform the purification rite is truly... touching. It must be exhausting to carry the weight of the heavens on such delicate shoulders." sarkatiskong saad ni Vincenzo.
Mahinang natawa si Lurtheron sa tono ng kaniyang kapatid.
I can smell your secrets, Vincenzo... something forbidden lingering... Is it the girl? Or is it the lingering shadow of your own blood?
?"Nais naming isagawa ito dahil obligasyon ng Holy Cathedral na tiyaking walang bakas ng sumpa ang mananatili rito," ani Lurtheron.
"Ang mga halimaw na sumalakay sa iyong lupain ay nag-iwan ng malakas na enerhiya.
.. Huwag mo sanang masamain ang aming pagbisita, Prince Vincenzo.
We are simply here to sanitize your estate.
" ngumiti nang matamis ang Cardinal.
?"Very well. Thanks for your touching concern, Cardinal Lurtheron," tugon ni Vincenzo, ang kaniyang boses ay puno ng pang-uuyam.
Bahagya siyang lumingon sa Pope bago muling ibinalik ang tingin kay Lurtheron.
?"Let's start the purification rites immediately. Tutal, mukhang sabik na sabik ka nang halughugin ang bawat sulok ng estadong ito sa ilalim ng ngalan ng tungkulin. I wouldn't want to keep your Great Goddess waiting..."
Tumikhim ang Duke na si Cesare sa walang prenong isinambit ng prinsipeng si Vincenzo.
"Your Highness, we have only just arrived," Lurtheron said calmly. "His Holiness is still weary from the journey. It would be best to allow him some time to rest."
"With all due respect, Cardinal Lurtheron, the rite should be performed as soon as possible. We cannot afford any delays." singit ni Duke Cesare.
Maya-maya pa biglang sumulpot si Commander Agostin kasama ang sampong kawal sa kaniyang likod, bahagya siyang yumuko sa apat na kataas taasang presensiya.
"Apologies for the disturbance, Cardinal Lurtheron and Your Holiness.
" bumaling si Agostin sa prinsipe at duke.
"Your Highness, Your Excellency, the people of the North are growing increasingly anxious.
Most of them wish for the rite to be carried out at once," he said.
"The energy left behind by the monsters…
it is becoming more and more concerning. "
Gumaan ang pakiramdam ng Duke at ng Prinsipe sa sinaad ng isa sa Commander ng Quentin knights, sapat na itong rason para isagawa na ng dalawa ang ritual. Kailangan ding agad matapos ito dahil mag-aagaw buhay ang prinsipe ng Valerouge kapag tumagal ito at sila ay maaaring mahuli.
Nagkatinginan ang Pope at si Cardinal Lurtheron.
?Vincenzo smirked, crossing his arms over his chest as he took a step toward his half-brother.
?"See? Even the people want this done immediately.
At sino naman ako para tumanggi sa hiling ng aking mga nasasakupan?
" Tumingin siya nang diretso sa mga mata ni Lurtheron.
"The energy is concerning, and every second you spend complaining about the long ride is a second that the darkness grows.
So, do the purification rite of yours now.
Or should I tell the people that the Great Holy Cathedral is too tired to save them? "
Ngumiti nang matamis ang Pope at ang Cardinal sa sinambit ni Vincenzo. Isinawalang bahala ang huling sinambit nito, ngunit sa likod ng kanilang mga ngiti ay ang labis na pagkainis sa prinsipeng si Vincenzo.
?"Kung iyan ang nais ng mga mamamayan," saad ng Pope, ang kaniyang boses ay malamig at walang emosyon, "kung gayon, hindi kami magbibingi-bingihan.
Cardinal Lurtheron, i-handa ang mga sagradong kagamitan.
Magsasagawa na tayo ng purification rite, magsisimula tayo sa labas ng estadong ito. "
"Very well, I can't wait to cleanse the evil energy of this place once the holy light touches it. In the name of the Great Goddess," sagot ni Lurtheron nang may tipid at misteryosong ngiti.
Sumilay din ang simpleng ngiti sa mga labi ni Vincenzo.
Cleanse the evil energy? Ang tanging masamang enerhiya rito ay ang presensya niyong dalawa ng Pope.