CHAPTER 41
Rassia
Sa isang iglap, nabura ang distansya sa pagitan namin.
Bago pa man ako makakilos, mabilis at marahan niya akong isinandal sa pader.
Dinaklot ng kaniyang malalaking kamay ang aking mga pulso at itinaas ang mga ito, iginigit sa ibabaw ng aking ulo upang tuluyan akong mawalan ng pagkakataong lumaban.
Ang aking scythe ay nawala na rin at naging hangin dahil nabitawan ko ito.
?Nanigas ako sa aking kinatatayuan nang maramdaman ang kaniyang mainit na hininga sa aking leeg, inaamoy ang bawat pulgada ng aking balat.
Sa bilis ng kaniyang puwersa, ang strap ng aking night gown sa kanang bahagi ay nalaglag, inilalantad ang aking balikat sa malamig na hangin at sa kaniyang nagbabagang tingin.
?Humarap siya sa aking tainga, ang kaniyang boses ay tila isang mapanganib na bulong na nanggagaling sa kailaliman ng kaniyang kaluluwa.
?"I'm thirsty... the scent of your blood is the only thing keeping me alive. Don't be scared of me, Rassia. Give me what is mine... let me taste the sweetness that belongs only to me. Surrender to me, my mate... let our darkness bleed into one."
Nanlata ang aking mga tuhod sa kaniyang narinig at tila sasabog ang aking dibdib sa bilis ng tibok ng aking puso. Ang boses na iyon... kahit gaano pa ito kapaos at kadelikado sa ilalim ng pulang buwan, hinding-hindi ko iyon mapagkakamalan.
?Iyon ang boses ni Vincenzo.
?Anong ibig sabihin nito? Ang lalaking nagpapatibok ng aking puso, ay isang... Erenhal?
?"V-vincenzo?" nanginginig kong tawag sa kaniya, ang aking tinig ay halos isang pabulong na lamang.
?Ngunit ang tanging tugon niya ay ang mas lalong pagdiin ng kaniyang katawan sa akin. Naramdaman ko ang kaniyang dila na dumaan sa kurba ng aking leeg.
?Bumuo ako ng isang itim na energy blast mula sa aking mga kamay upang puwersahan siyang pabitawin. Sa isang iglap, mabilis akong lumayo at muling nilabas ang aking scythe. Humahapos ang talim nito sa sahig habang pilit kong hinaharap ang kaniyang nakakatakot na presensya.
?"Anong ibig sabihin nito, Vincenzo?! Isang kang Erenhal?! Paano... paanong nangyari iyon?!" sigaw ko, ang boses ko ay halo ng galit at panginginig.
?Nanatili siyang nakatalikod sa akin, ang kaniyang malawak na balikat ay bahagyang gumagalaw sa bawat malalim na paghinga. Ngunit nang dahan-dahan siyang humarap, halos malagutan ako ng hininga sa aking nakita.
Ang kaniyang mga mata ay hindi na lamang basta ruby, ang mga ito ay nagbabaga na sa tindi ng pagkapula. Mas lalong pumuti ang kaniyang balat, ang kaniyang mga tenga ay bahagyang humaba at tumulis. Sa bawat pagbuka ng kaniyang bibig, sumisilip ang matatalas na pangil.
?Nanlilisik ang kaniyang tingin na nakapako sa akin, isang tingin na hindi ko kailanman nakita sakanya... Ang kaniyang mga pangil ay matalas at kumikinang sa ilalim ng mapulang buwan.
?"The moon has spoken, Rassia... and it whispers only your name. I want only you now. Every drop of my blood, every beat of my heart longs for you. This hunger is something only you can satisfy..."
?"V-vincenzo... h-how?" pabulong kong tanong, kasabay ng pag-agos ng mga luha sa aking pisngi.
?Sa sandaling iyon ay biglang nagliwanag ang lahat sa aking isipan.
Naalala ko ang gabing iyon sa dagat ng Luminara noong patungo kami sa kaniyang estado.
Ang bilis na ipinamalas niya noon ay hindi ordinaryo.
Ngayon ko lang napagtanto na kaya pala ganoon kabilis ang kaniyang bawat galaw ay dahil isa pala siyang Erenhal.
Hindi pa man ako nakakabawi sa gulat ay mabilis na lumapit si Vincenzo gamit ang kaniyang bilis-bampira. Sa isang iglap lamang at hindi pa man ako nakakapikit ay nasa harapan ko na siya.
?Agad kong inikot ang aking scythe at hinarap ito sa kaniya. Ang talim nito ay bumaon sa kaniyang dibdib at nag-iwan ng sugat. Ngunit lalong bumilis ang tibok ng puso ko nang makitang tila naghilom agad ang kaniyang balat na parang walang nangyari.
?Muli siyang sumugod at sa pagkakataong ito ay wala na akong nagawa nang mapusok niya akong hinalikan.
?"I am your mate, Rassia. I know you can't resist me," bulong niya sa aking mga labi habang hinihingal. "I have spent every night drowning in the scent of your absence. My soul has been starving for this. I have longed for you so much that it became a physical ache in my chest."
Hinawakan niya ang aking batok at pinuwersa akong tumingin nang diretso sa kaniyang nagbabagang mga mata.
?"Do you have any idea how many times I endure whenever the red moon appears?
" pabulong niyang saad habang ang kaniyang boses ay nanginginig sa tindi ng emosyon.
"You are the only thing that matters under this moon.
I crave your touch more than I crave the very air I breathe.
You are mine, Rassia. From the darkness within you to the blood that sings in your veins. "
Naramdaman ko ang kaniyang mga pangil na muling humahaplos sa aking balat sa bawat salitang binitawan niya. Ang kaniyang katawan ay tila naglalabas ng matinding init na tumatalab sa aking manipis na suot.
"Tonight, the hunger is too loud to ignore. I don't want to fight it anymore. I want you to feel the depth of my obsession. I want you to know that there is no world where I let you go."
Muli niya akong hinalikan at pilit ko siyang inilalayo.
Sinubukan kong itulak ang kaniyang matitigas na balikat, ngunit ang sarili kong katawan ay binigo ako.
Ang bawat haplos niya ay tila tumutunaw sa aking determinasyon at ang init na nagmumula sa kaniya ay unti-unting lumalamon sa aking katinuan.
?"Say it, Rassia," utos niya habang ang kaniyang ilong ay sumasayad na sa aking leeg. "Tell me that you feel our connection too. Tell me you are mine as much as I am yours."
Hahalikan niya sana akong muli nang buong lakas ko siyang tinulak at sinampal.
Nanatiling nakapihit ang kaniyang mukha sa gilid habang dahan-dahang tumulo ang dugo mula sa kaniyang labi sa tindi ng pagkakasampal ko.
Ang katahimikan sa silid ay nabasag lamang ng aking mabilis at gulo-gulong paghinga.
?"V-vincenzo!" nanginginig kong sigaw, "I am betraying my family's honor!"
?Ang bawat haplos niya kanina na nagdulot ng sarap ay biglang napalitan ng matinding bigat sa aking dibdib. Ang dangal ng aking pamilya, at ang lahat ng ipinaglaban ng aking mga ninuno ay tila gumuho sa sandaling hinalikan niya ako.
Dahan-dahang ibinaling ni Vincenzo ang kaniyang mukha pabalik sa akin. Gamit ang kaniyang hinlalaki, pinahid niya ang dugong dumadaloy sa kaniyang labi at tinitigan ito nang may malamig na ngiti.
?Humakbang siya nang dahan-dahan palapit sa akin.
Kahit anong urong ko ay mabilis akong nawalan ng espasyo hanggang sa maramdaman ko ang malamig na pader ng aking silid sa aking likuran.
Ipinatong niya ang kaniyang mga kamay sa magkabilang gilid ng aking ulo, kinukulong ako sa kaniyang bisig.
?"Betrayal is a heavy word for someone who finally chose to feel alive," bulong niya, ang kaniyang hininga ay humahaplos sa aking nanginginig na mga labi.
"Kung ang pag-ibig sa isang kaaway ang ituturing nilang pagtataksil, kung ganoon ay hayaan mong maging taksil tayo sa paningin ng mundo. "
?"You can slap me a thousand times more, but it won't change the fact that your body has already answered to mine."
Napaliyad ang aking katawan nang maramdaman ang kaniyang daliri sa aking pagkababae. Ang bawat haplos niya ay tila kuryenteng gumagapang sa aking balat, isang matinding sensasyon na pilit kong nilalabanan ngunit traydor na tinatanggap ng aking katawan.
?"S-stop! we can't do this, Vincenzo..." nanginginig kong saad sa pagitan ng aming mga hininga. "You have the blood of an Erenhal, and I... I have this darkness inside of me."
?Tumingin ako sa kaniya habang nanlalabo ang aking paningin dahil sa mga luha. Ang takot na nararamdaman ko ay hindi para sa aking buhay, kundi para sa aming dalawa.
?"The Holy Cathedral, the world... they will never allow this. Isang bampira at isang may sapi ng demonyo? We are both monsters in their eyes! Mapapahamak ka lang sa oras na malaman nila ang totoo tungkol sa atin. Pakiusap, lumayo ka na habang may oras pa."
?Ngunit sa halip na lumayo, lalong humigpit ang kaniyang hawak sa aking batok. Ramdam ko ang panginginig ng kaniyang katawan.
?"Do you think I care about the world, Rassia?
" angal niya, ang kaniyang mga pangil ay muling sumayad sa aking ibabang labi.
"Handa kong sunugin ang lahat, pati na ang Holy Cathedral na iyan, manatili ka lang sa piling ko.
My darkness recognizes yours. Hindi mo ba nararamdaman?
That night, in the Sea of Luminara, the reason why you surrendered to me is because of our connection. "
Ang strap ng aking night gown ay tuluyan nang nalaglag sa aking braso, habang ang lamig ng hangin mula sa terrace ay hindi na kayang pawiin ang apoy na kaniyang sinimulan. Ang kaniyang mga mata ay nanatiling nakapako sa akin, puno ng pag-angkin at ng hindi mapantayang pangungulila.
?"I told you, Rassia," bulong niya habang mas pinalalim ang kaniyang haplos, "you can't resist me. Your body is longing for my touch, just as my blood is screaming for yours."
Napapikit ako nang mariin sa kaniyang sinabi.
Ang alaala ng gabing iyon ay muling bumalik, ang malamig na simoy ng dagat, ang kislap ng mga bituin, at ang hindi maipaliwanag na atraksyon na naramdaman ko sa kaniya.
Akala ko noon ay dala lang iyon ng bugso ng damdamin, ngunit ngayon ay malinaw na ang lahat.
?"The sea of luminara knew, Rassia," napaliyad akong muli nang mas binilisan niya ang paglaro sa aking pagkababae.
"That night your soul recognized its mate.
Kahit anong takbo mo, kahit anong tago mo sa likod ng iyong mga kapangyarihan, hinding-hindi mo matatakasan ang katotohanang nakatali ang ating tadhana sa isa't isa. "
Hiningal ako at napakapit sa kaniyang mga braso. Ang kaniyang bawat haplos ay tila nagpapatunay na tama siya. Ang koneksyong binabanggit niya ay mas malalim pa sa dugong dumadaloy sa aming mga ugat. Ito ay isang gutom na tanging kaming dalawa lamang ang makakapagpatahimik.
?"Look at me, my mate," utos niya, ang kaniyang mga mata ay lalong nagbabaga. "Tell me you don't want this. Tell me your body isn't begging for me to claim you right here, under this red moon."
Hindi ko na napigilan ang aking sarili. Mabilis ko siyang itinulak sa kama at hinalikan ng mapusok. Agad din niya akong hinalikan pabalik, ang kaniyang mga kamay ay diretsong humawak sa dalawa kong dibdib.
?"Ah! Damn it! I hate that I can't fucking resist you!" sigaw ko sa pagitan ng aming mga hinalik, ang aking boses ay puno ng frustration at pagsuko. "I should satisfy your thirst now, Vincenzo. I am yours."
?Sa kaniyang narinig, tila lalong nag-alab ang kaniyang mga mata. Ang kaniyang hawak ay naging mas mapusok, mas gutom.
Mabilis siyang kumuha ng kumot at ibinalot iyon sa akin, isang proteksyon laban sa malamig na hangin ng gabi.
Sa isang iglap, mabilis niya akong binuhat na tila wala akong bigat.
Bago pa ako makapagsalita, tumalon siya mula sa mataas na terasa ng palasyo.
Napapikit ako at napayakap sa kaniyang leeg.
Lumapag siya nang magaan sa lupa na tila hindi man lang nasaktan ang kaniyang mga binti.
?Nagsimula siyang tumakbo. Ang paligid ay naging malabong guhit ng mga puno at anino dahil sa bilis ng kaniyang paggalaw. Hangin lang ang naririnig ko sa aking tainga habang nararamdaman ko ang kaniyang matitigas na bisig na nakayakap nang mahigpit sa akin.
?Hindi nagtagal, huminto kami sa harap ng isang malawak na estado.
Tiyak kong lupain niya rin ito. Alam kong malayo na kami sa Emberman at sa ingay ng Capital.
Ang katahimikan dito ay nakakabingi, tanging ang huni lamang ng mga kuliglig at ang malalim na paghinga ni Vincenzo ang namamayani.
Dahan-dahan n ibinaba ang kumot, hinahayaan itong mahulog sa sahig habang ang kaniyang mga mata ay mariing nakapako sa bawat kurba ng aking katawan.
?"This is where I will mark you, Rassia. Let's do it here," deklara niya, ang kaniyang boses ay puno ng pinal na desisyon at hindi mapantayang pag-aari.
?Hindi na ako sumagot sa pamamagitan ng salita.
Mabilis ko siyang hinila pabalik sa akin at hinalikan ng mapusok.
Tila ang aming mga dila ay naglalaban para sa dominasyon, isang marahas at matamis na tapatan ng pagnanasa.
Sa gitna ng aming pagtatalik ng mga labi, naramdaman ko ang mabilis na pagpasok ng kaniyang dalawang daliri sa aking pagkababae.
?"Hmm... you're wet..." bulong niya laban sa aking mga labi, ang kaniyang boses ay may halong pagkatuwa at matinding pagkauhaw.
Banayad niya akong inilapag sa malambot na kama ng silid. Ngayon ay nasa ibabaw ko na siya, ang kaniyang mga pangil ay sumisilip sa bawat pagngisi niya, naghihintay ng hudyat.
?Tinagilid ko ang aking leeg para sakanyang pag atake.
?"You can drink my blood now, my prince," paos kong sambit.
Hindi na siya nag-atubili. Naramdaman ko ang kaniyang mainit na hininga sa aking balat bago ang matalim at masarap na kurot ng kaniyang mga pangil na bumaon sa aking ugat.
Isang mahabang ungol ang kumawala sa aking lalamunan, hindi dahil sa sakit, kundi dahil sa isang uri ng koneksyon na ngayon ko lang naramdaman.
?Habang iniinom niya ang aking dugo, naramdaman ko ang kaniyang kapangyarihan na dumadaloy pabalik sa akin.
Sa bawat higop niya, tila nagiging isa ang aming mga kaluluwa.
Ang dilim sa loob ko at ang sumpa sa loob niya ay nagsanib, lumilikha ng isang puwersang walang sinuman sa Holy Cathedral ang makakatumbas.
?"Every drop... every breath... you are mine, Rassia."
"Your blood is so sweet, it satisfies me... thank you, baby," bulong niya, ang kaniyang boses ay puno ng kaligayahan habang ang kaniyang mga labi ay basang-basa pa ng aking dugo.
?Nang sa palagay kong tapos na siya sa pag-inom ay mabilis ko siyang itinulak at ako naman ang pumaibabaw sa kaniya. Isang mapanuksong ngisi ang gumuhit sa aking mga labi habang dahan-dahan kong hinubad ang aking night gown.
?Ngayon ay nakalahad na sa kaniya ang aking mga dibdib, ang aking balat ay nagniningning sa ilalim ng pulang liwanag na tumatagos sa bintana.
?"Fuck, you're so beautiful... my mate is so beautiful," ang kaniyang mga kamay ay nanginginig na humawak sa aking baywang.
?Pinikit ko ang aking mga mata, at sa pagdilat ko, alam kong purong itim na lamang ang nakikita niya sa aking mga mata, isang kadilimang sumasagot sa kaniyang sariling sumpa.
Hinawakan niya nang mahigpit ang aking baywang at hinila ako pababa upang muling magtagpo ang aming mga labi. Ang kaniyang mga mata ay hindi maalis sa aking itim na paningin, tila hinahanap ang bawat sulok ng aking pagkatao.
"Ah!"
?"You're so hot right now, baby. Let's do it... let's make love, baby," bulong niya, ang kaniyang boses ay punong-puno ng pagsusumamo.
?"Claim me, Vincenzo," tugon ko, ang aking boses ay halos isang ungol na sa tindi ng nararamdaman.
"Show me the monster you've been hiding. I want all of you."
Mabilis niyang hinubad ang kaniyang mga kasuotan maging ang kaniyang pang-ibaba. Sa isang iglap, wala na siyang suot na kahit ano at nakalahad na sa aking harapan ang kaniyang pagkalalaki, matigas, nagbabaga, at handang-handa na para sa akin.
Pumaibabaw siya sa akin, hnawakan niya ang aking magkabilang hita at dahan-dahang ibinuka ang mga ito, inilalantad ako nang buo sa kaniyang paningin. Napasinghap ako nang maramdaman ko ang kaniyang mainit na pag-aari na humahaplos sa aking pagkababae.
?"I've waited for this for so long," bulong niya habang dahan-dahan siyang pumasok sa loob ko.
"Ah! Oh! Oh God!"
Isang matinding ungol ang kumawala sa aking mga labi. Napakapit ako nang mahigpit sa kaniyang mga braso, ang aking mga kuko ay bumaon sa kaniyang balat.
?"You feel so good, so tight... baby," ungol niya, ang kaniyang mga mata ay nananatiling nakatitig sa aking itim na paningin habang nagsisimulang gumalaw ang kaniyang balakang sa isang mabagal at mapusok na ritmo.
"F-faster! I want more! Fuck, just give me everything!" ?sigaw ko sa gitna ng matinding sarap na nararamdaman ko. Hindi ko na alintana kung masaktan man ako dahil ang bawat pagdiin niya ay tila gamot sa gutom na matagal ko nang kinikimkim.
Ang kaniyang mga galaw ay naging mas agresibo at mapusok.
"Oh!"
?"As you wish, moan my name, baby," angal niya habang mas lalong binilisan ang kaniyang ritmo.
"Fuck! Vincenzo!"
?"You are so perfect... so tight for me, Rassia," bulong niya sa aking tainga, ang kaniyang hininga ay nagdudulot ng panibagong panginginig sa aking katawan. "I will never let anyone else touch you like this. You were made for me."
?Sa gitna ng aming pag-iisa, naramdaman ko ang unti-unting paglapit ng rurok ng aming kaligayahan.
?"V-vincenzo... I'm... I'm close!"
?"Stay with me, baby. Don't close your eyes. Look at me while I take you there," sagot niya, habang ang kaniyang mga galaw ay naging mas mabilis pa, hanggang sa wala na kaming ibang naramdaman kundi ang pagsabog ng aming mga kaluluwa sa gitna ng kadiliman.
Mabilis ko siyang itinulak upang magpalit kami ng pwesto at ngayon ay ako naman ang nasa kaniyang harapan, habang ang aking buhok ay malayang nakalaylay sa aking mga balikat.
?"Round two, Vincenzo," nakangisi kong hamon sa kaniya.
?Dahan-dahan kong ipinasok ang kaniyang pagkalalaki, ninanamnam ang bawat pulgada ng kaniyang init na unti-unting pumupuno sa akin.
Napapikit ako nang mariin habang ang aking mga kamay ay nakatukod sa kaniyang matitigas na dibdib.
Sa sandaling maramdaman kong sagad na siya sa loob ko, mabilis akong nagsimulang gumalaw sa isang ritmo na ako ang may kontrol.
?"F-fuck... Rassia..." ungol niya, ang kaniyang mga kamay ay agad na dumapo sa aking baywang upang gabayan ang aking bawat pagtaas at pagbaba.
Mas binilisan ko pa ang aking galaw habang ang aking purong itim na mga mata ay nakatitig nang diretso sa kaniyang nagbabagang pulang mata. Ramdam ko ang kaniyang mga kuko na bahagyang bumaon sa aking balat, isang reaksyon sa tindi ng sarap na ibinibigay ko sa kaniya.
"You like this, my prince?" pabulong kong tanong sa gitna ng aking mabilis na paghinga.
?Dinala ko ang kaniyang kanang kamay sa aking dibdib at muling binilisan ang aking galaw. Ang bawat pagbaba ko ay naging mas mapusok at mas malalim, tila ba gusto kong angkinin ang bawat hibla ng kaniyang pagkatao.
?"Ah! Rassia! Yes... keep doing that, baby!" ungol niya habang ang kaniyang mga kuko ay bahagyang bumaon sa aking balat.
Hinawakan niya ang aking batok at hinila ako pababa para sa isa pang mapusok na halik habang patuloy pa rin ako sa aking mabilis na ritmo. Ang tunog ng aming pagsasalo ay naghahari sa tahimik na silid ng kaniyang estate, malayo sa mapanghusgang mga mata ng mundo.
?Sa bawat segundo na lumilipas, mas lalong lumalapit ang rurok na aming hinahangad. Ang kaniyang mga mata ay nanatiling nakatitig sa akin, punong-puno ng debosyon at ng isang uri ng pag-ibig na kasing-dilim ng gabi.
?"Don't stop, Rassia," paos niyang utos, ang kaniyang balakang ay sumasabay na sa aking bawat bagsak. "Give me everything. Let this night never end."
This damn freak!
Narito na kaming muli sa loob ng aking silid sa Quentior Palace.
Nakaharap ako sa aking malaking salamin habang pinagmamasdan ang sariling repleksyon.
Ang aking katawan ay puno ng mga marka at bakas ng pag-aari ni Vincenzo.
Ang kaniyang mga pangil na bumaon sa aking leeg ay kitang kita, isang mapanirang paalala ng aming lihim.
?Kaya naman balot na balot ako ngayon. I am wearing a white turtleneck and a long sleeve dress with a gold brooch.
Sa likuran ko ay naroon si Vincenzo, tahimik na tinutulungan ako sa paghigpit ng aking corset.
Ramdam ko ang kaniyang malamig na daliri na dumidikit sa aking balat sa tuwing hinahatak niya ang mga tali.
Vincenzo had already explained why he had not shown himself to me for five weeks. He had been busy at the Imperial Palace and sparring with my father.
I laughed when I realized we had both thought we were ghosting each other, when in truth, it was all my father's doing.
?Alas singko pa lang ng umaga. May tatlong oras pa bago ang alas otso, ang oras kung kailan kakatok si Elena sa aking silid para gisingin ako.
Tiningnan ko ang repleksyon ni Vincenzo sa salamin sa aking likuran.
Wala siyang suot na pang-itaas, at bakas sa kaniyang katawan ang mga peklat ng pakikipaglaban na tanging ako lang ang nakakaalam.
Bumalik na rin ang dati niyang anyo ang kaniyang mga mata ay hindi na nagniningas ng apoy, at ang kaniyang aura ay mas kalmado na kumpara kanina.
?Tumingin siya sa akin at nagpakawala ng isang malalim na buntong-hininga. Nang matapos siya sa pagtulong sa aking corset, marahan siyang umupo sa sofa na nasa loob ng aking silid, habang ang kaniyang tingin ay nananatiling nakapako sa akin.
?"Ask anything you want, baby. Wala na akong ililihim sa iyo," wika niya, ang boses ay puno ng katapatan na bihirang marinig mula sa kaniya.
?"How... Vincenzo, p-paanong Erenhal ka?" tanong ko, ang aking tinig ay bahagyang nanginig.
Tumingin siya sa malayo, tila binabagtas ang mga pahina ng kasaysayan na pilit itinago ng panahon.
?"My grandmother had a mate... and that was Drakkon Vykar De Erenhal, the first emperor," panimula niya.
"Long time ago, Drakkon had a mate, an ordinary mage from a noble family, the first empress, Elizabeta. Elizabeta was reincarnated and became my grandmother, Lisarandra."
What?! Marchioness Lisarandra, Vincenzo's grandmother from his mother side was the first empress?!
The Late Empress, Elizabeta Eve de Erenhal?!
Napahawak ako sa aking bibig sa gulat. Ang impormasyong ito ay tila isang pagsabog na sumira sa lahat ng alam ko tungkol sa kasaysayan ng aming kontinente.
?"What?!" hindi makapaniwalang singhal ko.
?"My grandmother Lisarandra had a husband, but she cheated. Drakkon and her secretly met. My grandmother got pregnant by Drakkon, and that child... was my mother. Everyone thought that mother was my grandfather Raoul's real daughter because no one knew she cheated."
Nanatili akong tulala, sinusubukang intindihin ang lawak ng kaniyang rebelasyon.
?"And now, my grandmother has reincarnated again, sa kontinente ng Palazan, isa sa mga prinsesa ng mga Engkantada at Engkantado."
?Napatitig ako sa kaniya, hindi pa rin makapaniwala.
?"I carry the blood of the first emperor in my veins, Rassia."
?"Kaya pala..." sambit ko, "Kaya pala ganoon na lamang ang bigat ng iyong presensya. You are the grandson of the First Emperor and the First Empress. And a son of a Vacardi. You are a true noble, Vincenzo. Kahit saang anggulo tingnan, karapat-dapat ka ngang maging isang emperor."
Hinawakan ko ang kaniyang pisngi.
"But did the late Empress, your mother, know about this?" I asked in a soft voice. "Did Shanaya Quin Vacardi know that she was an Erenhal? Does the current emperor know about this?"
"Of course, the current emperor knows, as well as my mother. My father was her mate. They kept it hidden for a long time... and no one knew about their secret."
Hinaplos ko ng bahagya ang likod ni Vincenzo. Hindi ko inaasahan na ganito kabigat ang dinadalang lihim ni Vincenzo.
"So the princess, Cayena... she also carries the blood of the old Erenhal?" tanong ko, halos hindi makapaniwala.
?"Yes," tipid na sagot ni Vincenzo, "But we never talked about it. Even between us, it was a silent truth."
?Hinawakan niya ang aking baba upang muling itama ang aking tingin sa kaniya. "Mahigpit na ipinagbabawal ni Luthor na banggitin ito kahit kanino. He wanted us to bury our lineage in the deepest depths of this world, to act as if the Erenhal blood never flowed through our veins."
May mate rin kaya si Cayena? Si Caspian? ?Siya kaya iyon? Posible... napakalaking posibilidad. Sila ang nagkatuluyan sa orihinal na daloy ng nobela...
"You and the princess... you both resemble your mother so much, Vincenzo." nginitian ko ito.
Nakita ko ang pag lungkot ng kaniyang mata.
"I know," Vincenzo whispered, his gaze softening as he looked into the vanity mirror.
"I know whenever Luthor looks at us, he doesn't see his children. He sees the woman he betrayed. Cayena and I... we are constant reminders of his greatest sin."
"W-what do you mean?"
"Rassia... the truth is... my mother didn't die from some common illness. Namatay siya dahil nagtaksil ang walanghiya kong ama. My father, Luthor, slept with the fifth concubine... the woman who is now the current Empress, Megan."
?Napaatras ako nang bahagya, hindi makapaniwala sa narinig. "Why? Paanong nangyari iyon? Nakakamatay pala kapag nakipagtalik ang iyong mate sa iba?"
?"Yes, Rassia. Ikamamatay namin iyon," tumingin siya nang diretso sa aking mga mata, punong-puno ng pait.
"Unti-unting humihina ang puso ng isang bampira kapag ang kaniyang katuwang ay naghanap ng init sa iba. It is a slow, agonizing death. I saw my mother cough up blood. I watched the life drain from her face through constant nosebleeds, all while she suffered in silence."
Nagngitngit ang kaniyang mga ngipin, ang kaniyang anyo ay tila muling nagbabago dahil sa galit.
?"Pinanood ko siyang maubos habang ang kaniyang asawa ay nasa piling ng ibang babae. My mother didn't just die, Rassia. She was murdered by the very bond that was supposed to keep them together."
Isinandal ko ang aking ulo sa kaniyang balikat, ramdam ang bigat ng pasan niyang alaala.
?"Vincenzo, hinding-hindi ko hahayaang mangyari iyon sa atin.
I promise you that. My loyalty belongs to you," bulong ko, ang bawat salita ay selyado ng aking buong pagkatao.
"Hindi ako katulad ng emperor. Hinding-hindi kita bibigyan ng dahilan para manghina ang iyong puso o dumanas ng sakit na dinanas ng iyong ina. "
?"Rassia... I am still wondering why my fuckass father did that," pabulong niyang sabi, ang boses ay basag at puno ng pagkalito na matagal na niyang itinatago. ."The mate's bond is strong, after all. We were happy, Rassia. Until the 5th concubine appeared."
?"Ngunit napagtanto ko ang lahat ngayon, Rassia.
My father, the Emperor... he was merely a pawn used by that woman.
She spun a web so intricate that even a man of his power fell into her trap.
All because of a twisted obsession she has harbored for years, an obsession with your father. "
?"W-what do you mean?"
?"?I heard it from Master Fuegoleon himself.
He rejected her multiple times before she ever set her sights on the throne.
I guess she didn't just want the crown, she climbed her way to the top to satisfy her thirst for revenge.
And it doesn't end there, Rassia... She's the one who planted spies in the North.
She has been watching you all along, waiting for the perfect moment to strike. "
?"What the fuck?! that sick, pathetic woman! She ruined lives, Vincenzo! she basically killed your mother! just to feed her ego because my father didn't want her?! Who the hell does she think she is?!"
?I guess she's trying to find any dirt on House Quentin just to satisfy her revenge!
?"Master and I will take care of everything, we have plans, Rassia. To keep her away from you, so don't worry about her," aniya, ang boses niya ay naging malamig at may awtoridad na hindi matatanggihan.
Bumuntong-hininga na lamang ako at pilit na pinalambot ang tensyon sa aking mga balikat. I guess I will not interfere with their plans for now. Alam kong matalino si Vincenzo at hindi basta-basta magpapatalo ang duke, pero hindi rin ako pwedeng magbulag-bulagan.
?"Fine," bulong ko, habang nakatingin nang diretso sa kaniyang mga mata. "I will let you and father handle her. But I swear, if that Empress hurts my family, I will not hesitate to bring her down myself."
Isang nakabibinging katahimikan ang namayani sa pagitan namin ni Vincenzo.
Marahan siyang tumayo mula sa sofa at umupo sa mesa na nasa aking harapan.
Kinuha niya ang aking kamay at marahang hinaplos ang aking mga daliri, tila ba sinusubukang apulahin ang apoy ng galit at gulat na nagliliyab sa aking dibdib.
?Ngunit ang isip ko ay patuloy na naglalakbay. Ang dami kong nalaman sa loob lamang ng isang gabi, at hanggang ngayon ay gulat na gulat pa rin ako sa tunay na pagkakakilanlan ni Vincenzo.
Tinitigan ko siya nang maigi, mula sa kaniyang malalim na mga mata hanggang sa kurbada ng kaniyang mga labi.
?Damn it!
?I was so fucking blind!
He screams the epitome image of the Erenhals! Ang kaniyang balat na kasing-puti ng niyebe at ang kaniyang mga mata na kasing-pula ng ruby, lahat ng iyon ay nagsusumigaw sa kaniyang imahe!
?"One last question, Vincenzo," ang aking tinig ay seryoso habang nakatingin sa kaniyang mga mata.
"Alam kong nagkita na kayo ng mga Erenhal dahil kay Natalia.
I guess you lied to me that day. You originally went to Natalia to ask for her help.
But then, how did you end up in the world of Vlymir? "
Huminga siya nang malalim, ang kaniyang mga braso ay niyakap ang aking bewang.
"When I was nineteen years old, the red moon appeared," muli niyang pag-uulit, ang boses ay puno ng pait.
"That was the first night I felt that hunger, a craving that was not for food, but for you.
That was when our connection as mates truly began.
I was nineteen, and you... you were only a child of fourteen.
.. I was thirsty for you, Rassia."
Nanlambot ang aking tingin sakanya.
?
?"Nakita ako ni Luthor. Agad niya akong kinaladkad palayo sa Imperial Palace, mabuti na lamang at walang nakakita sa amin.
I lost control, Rassia. My silver hair grew long, my ears sharpened, and my fangs finally showed their true form.
Luthor didn't know what to do. My idiot father even offered his own blood to me, thinking it would calm me.
But his blood didn't satisfy me. I almost killed him because the hunger just wouldn't stop.
And then... Drakkon, the First Emperor, came.
He took me to the world of Vlymir. He locked me in the dungeons and there, and he explained everything. "
"Does that mean the Emperor knows King Drakkon is still alive? Since he appeared..."
?"No. He cast an illusion on my father that caused him to lose consciousness before he could realize what was happening."
Hinawakan ko ang kaniyang kamay, ang aking mga daliri ay humigpit sa kaniya habang nararamdaman ko ang lamig ng takot na nagsisimulang gumapang sa aking dibdib.
?"Vincenzo... our existence is a threat to everyone.
The anxiety, Vincenzo... anytime they will find that out.
Our love is forbidden and people... especially the empress and holy cathedral will do everything to tear us apart.
Once they realize who you truly are and the moment they found out about the demon inside of m-me. "
"I will not let that happen, Rassia. I will protect you with everything I have. Master Fuegoleon and I are on your side. Nothing is going to hurt you, baby."
?How could I ever call this a betrayal when it felt like the only honest thing I had ever done? I could scream at him, I could fight him until my hands bled, but I couldn't fight the truth hiding in my own veins. I belonged to this connection, and through it, I belonged to him.